Migrujący bez ubezpieczenia nie uzyska go w kraju zamieszkania
Zdaniem TSUE do objęcia zabezpieczeniem społecznym nie wystarczy samo niepodleganie mu w państwie wykonywania pracy. Przyjęcie przeciwnej zasady mogłoby naruszać równowagę finansowania świadczeń
19 września 2019 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał wyrok w sprawie Sociale Verzekeringsbank (holenderska instytucja ubezpieczeniowa; dalej: SVB) przeciwko F. van den Bergowi, H.D. Giesenowi oraz C.E. Franzen (połączone sprawy C 95/18 i C 96/18). W sprawach tych holenderski Sąd Najwyższy zwrócił się z wnioskiem o wydanie orzeczenia prejudycjalnego w sprawie wykładni art. 45 i 48 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 13 i 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie. Rozporządzenie to co prawda nie posiada aktualnie mocy obowiązującej, bo zostało zastąpione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, ale z uwagi na przepisy przejściowe ma jeszcze zastosowanie do wielu obecnie rozpatrywanych spraw.
Praca za granicą
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.