Jeśli umowy najmu nie zawarto z winy obu stron, to zadatek trzeba oddać

Z opisu można wnioskować, że przedsiębiorca zawarł z właścicielem nieruchomości przedwstępną umowę najmu lokalu użytkowego. Świadczy o tym m.in. to, że określono w niej przedmiot umowy, wysokość czynszu i zapewne inne warunki najmu. Dookreślona została także kwota świadczenia określanego przez strony umowy jako zadatek. Ten mechanizm zabezpieczający ma źródło w art. 394 kodeksu cywilnego (dalej: k.c.), z którego wynika w szczególności, że – w braku odmiennego zastrzeżenia umownego albo zwyczaju – zadatek dany przy zawarciu umowy ma to znaczenie, że w razie niewykonania umowy przez jedną ze stron, druga strona może bez wyznaczenia terminu dodatkowego od umowy odstąpić i otrzymany zadatek zachować. Z kolei jeżeli sama go dała, to może żądać sumy dwukrotnie wyższej. Ponadto w razie wykonania umowy zadatek ulega zaliczeniu na poczet świadczenia strony, która go dała; jeżeli zaś zaliczenie nie jest możliwe, zadatek podlega zwrotowi. Z kolei w razie rozwiązania umowy zadatek powinien być zwrócony, a obowiązek zapłaty sumy dwukrotnie wyższej odpada. To samo dotyczy przypadku, gdy niewykonanie umowy nastąpiło wskutek okoliczności, za które żadna ze stron nie ponosi odpowiedzialności albo za które ponoszą odpowiedzialność obie strony.

Ustalanie odpowiedzialności