Gdzie złożyć skargę na czynności komornika sądowego

Podstawową skargą jest skarga procesowa wnoszona do właściwego sądu rejonowego. Musi ona odpowiadać wymogom formalnym i podlega opłacie sądowej. Powinna być złożona w terminie siedmiu dni, licząc od dnia, w którym strona lub osoba zainteresowana dowiedziały się o skarżonej czynności egzekucyjnej. Prostszą skargą, a nawet bardziej skuteczną może być skarga lub zażalenie do prezesa sądu, który z urzędu obowiązany jest nie tylko badać skargę, ale zawiadomić też sąd orzekający o potrzebie wydania komornikowi z urzędu zarządzeń w trybie art. 759 par. 2 k.p.c. (patrz art. 3 ust. 4 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji). Nie obowiązują terminy do złożenia skargi do prezesa sądu. Skarga taka jest też wolna od opłaty sądowej. Może ona dotyczyć również czynności, która nie była skarżona i już się uprawomocniła. Skargi do prezesa sądu nie można składać jedynie na czynność, która już jest przedmiotem rozpoznania przez sąd orzekający.

Prezes sądu obowiązany jest zawiadomić sąd o potrzebie wydania komornikowi zarządzeń w trybie art. 759 par. 2 kodeksu postępowania cywilnego. Na podstawie tego przepisu sąd może podważać z urzędu prawomocne orzeczenia komornika. Zasada związania prawomocnymi orzeczeniami dotyczy orzeczeń sądowych i nie można stosować jej mechanicznie do postanowień komornika. Zresztą, gdyby przyjąć, że sąd może ingerować z urzędu w treść orzeczenia komornika tylko do czasu jego uprawomocnienia się, to przepis art. 759 par. 2 k.p.c. byłby w dużej mierze przepisem martwym i bezprzedmiotowym, gdyż na ogół sąd dowiaduje się o uchybieniu komornika już po upływie przewidzianego w art. 764 par. 4 k.p.c. siedmiodniowego terminu do zakwestionowania wadliwej czynności skargą. Przeciwko takiemu ograniczeniu kompetencji sądu przemawia pośrednio treść art. 767³ k.p.c., dodanego przez art. 1 pkt 110 ustawy nowelizującej z 2 lipca 2004 r. (Dz.U. nr 172, poz. 1804). Zgodnie z tym przepisem, jeżeli skargę wniesiono po terminie albo nie uzupełniono w terminie jej braków, sąd odrzuca ją, chyba że uzna, iż zachodzi podstawa do podjęcia czynności na podstawie art. 759 par. 2 k.p.c. Przewidziana w tym uregulowaniu możliwość podjęcia przez sąd działań nadzorczych z urzędu, mimo odrzucenia skargi wniesionej przez stronę, odnosi się także do sytuacji, w której czynność komornika uprawomocniła się z powodu nieskutecznej próby jej zaskarżenia (patrz uchwała SN z 19 kwietnia 2007r III CZP 16/07). Jest to zasadnicza zmiana orzecznictwa SN. W poprzednich latach prawomocne postanowienie komornika, np. ustalające wysokość kosztów postępowania, było dla sądu wiążące (patrz. uchwała SN z 22 września 1995 r., CZP 117/95, OSNC 1995, nr 12, poz. 179; wyrok SN z 26 stycznia 2001 r., CKN 366/00 Pr.Bank. 2001, nr 4, poz. 20, Glosa 2001, nr 7, poz. 45).

W związku ze zmianą ustawy o komornikach sądowych oraz kodeksu postępowania cywilnego zmianie uległa również procedura skarżenia czynności egzekucyjnych komornika sądowego, co znalazło wyraz w orzecznictwie Sądu Najwyższego.

@RY1@i02/2010/081/i02.2010.081.087.006b.001.jpg@RY2@

Arnold Pander, sędzia w stanie spoczynku

Arnold Pander

sędzia w stanie spoczynku

Ustawa z 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. nr 43, poz. 296 ze zm.).