Czy sąd może zastosować areszt od razu

sędzia Sądu Okręgowego w Toruniu

Nie. Zastosowanie w postępowaniu egzekucyjnym aresztu wobec pracodawcy nie jest możliwe bez wcześniejszego wymierzenia mu grzywny. Tak grzywna, jak i areszt nie mają bowiem charakteru kary. Są to środki przymusu mające skłonić pracodawcę do wykonania wyroku sądu pracy przywracającego pracownika do pracy.

Postępowanie egzekucyjne mające na celu wymuszenie wykonania wyroku przywracającego pracownika do pracy składać się może z kilku etapów. Pierwszy z nich polega na tym, iż sąd wyznacza pracodawcy termin wykonania czynności, zagrażając grzywną na wypadek niezastosowania się do postanowienia. Jeżeli pomimo zagrożenia grzywną w terminie wyznaczonym przez sąd pracodawca nie wykonuje wyroku, podjęcie dalszych czynności przez sąd wymaga wniosku pracownika. Wierzyciel zwrócić się musi do sądu o nałożenie grzywny, którą wcześniej sąd zagroził w postanowieniu oraz o wyznaczenie kolejnego terminu do wykonania czynności z zagrożeniem surowszą grzywną. Na skutek takiego wniosku sąd wymierza grzywnę i wyznacza pracodawcy kolejny termin do wykonania czynności. Jeżeli pomimo wyznaczania kolejnych terminów i nakładania kolejnych grzywien pracodawca w dalszym ciągu odmawia wykonania wyroku, pracownik może ponawiać wnioski.

Grzywna orzeczona jednym postanowieniem nie może przekroczyć jednego tysiąca złotych. Ograniczenie to przestaje obowiązywać, jeżeli trzykrotne wymierzenie grzywny okazało się nieskuteczne. Suma grzywien nie może jednak przekroczyć stu tysięcy złotych. Jeśli pracodawca wykona wyrok, grzywny niezapłacone do tego czasu ulegają umorzeniu. Wymierzając grzywnę, sąd orzeka na wypadek jej niezapłacenia zamianę grzywny na areszt, licząc jeden dzień aresztu za równoważny grzywnie w kwocie od 5 złotych do 150 złotych.

Ogólny czas trwania aresztu nie może w tej samej sprawie przekroczyć sześciu miesięcy. Fakt, iż areszt stosowany jest tylko w przypadku nieuiszczenia grzywny, oznacza, iż ten środek przymusu nie może być stosowany samodzielnie.

Art. 1052 - 1053 ustawy z 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. nr 43, poz. 296 z późn. zm.).