Jak właściciel domku letniskowego może zadbać o bezpieczeństwo

Czy można ubezpieczyć domek letniskowy

@RY1@i02/2012/158/i02.2012.158.18300110e.813.jpg@RY2@

Towarzystwa ubezpieczeń zawierają umowy na ubezpieczenie domów letniskowych wraz ze stałymi elementami oraz mienia ruchomego, które się w nich znajduje. Zanim właściciel wykupi polisę, powinien zapoznać się z treścią ogólnych warunków ubezpieczenia (OWU) domków letniskowych, jakie oferują poszczególni ubezpieczyciele. Często wskazany w nich przedmiot i zakres ubezpieczenia różni się w istotny sposób. Niektóre firmy proponują bowiem ochronę ubezpieczeniową tylko od szkód powstałych wskutek zdarzeń losowych wyszczególnionych w umowie. Może się więc okazać, że nie dostaniemy odszkodowania np. za uderzenie pioruna, bo takie zdarzenie nie zostało wskazane w OWU. Warunki mogą też przewidywać dodatkowe opcje ubezpieczeniowe. Na przykład można za opłatą dodatkowej składki objąć domek letniskowy ochroną od szkód, które spowodowała powódź.

Zanim właściciel ubezpieczy swój domek letniskowy, powinien sprawdzić w OWU, czy zajmowana przez niego nieruchomość spełnia wskazane tam wymogi. Najczęściej ubezpieczyciele określają go w następujący sposób: jest to zamieszkiwany czasowo budynek, który służy celom rekreacyjnym, albo budynek na terenie ogródka działkowego lub innego rodzaju działki rekreacyjnej. Natomiast za jego elementy uważa się elementy zamontowane lub wbudowane w sposób trwały, w szczególności meble, antresole, piece, kominki, okna, drzwi zewnętrzne i wewnętrzne, sieć wodno-kanalizacyjną, elektryczną, gazową, grzewczą, schody, parapety, wykładziny, kraty, żaluzje, rolety oraz urządzenia sygnalizacji alarmowej.

Ochrona ubezpieczeniowa nie obejmuje najczęściej antyków, rękopisów, srebra, sprzętu audiowizualnego i muzycznego, złota. Nie można więc domagać się odszkodowania od firmy ubezpieczeniowej, gdy tego typu przedmioty zostaną ukradzione z ubezpieczonego domku letniskowego.

Podstawa

Ogólne warunki ubezpieczenia domków letniskowych.

Czy trzeba zabezpieczyć mienie przed kradzieżą

@RY1@i02/2012/158/i02.2012.158.18300110e.814.jpg@RY2@

W ogólnych warunkach ubezpieczenia domów letniskowych, które są dołączane do umowy, ubezpieczyciele zawierają wymogi zabezpieczenia mienia przez właściciela. Określają one, na czym ma to zabezpieczenie polegać. Na przykład ubezpieczyciel może stawiać wymogi dotyczące drzwi zewnętrznych, balkonowych i tarasowych, a nawet kluczy do zamków i kłódek oraz zabezpieczenia otworów w ścianach i stropach, aby uniemożliwiały dokonanie kradzieży bez włamania. Klucze musi posiadać wyłącznie ubezpieczający lub osoby, które zostały przez niego upoważnione do ich przechowywania. Drzwi balkonowe oraz tarasowe powinny być prawidłowo osadzone oraz zamknięte tak, aby nie można było otworzyć ich bez użycia siły i narzędzi. Ubezpieczyciele stawiają nawet wymogi dotyczące liczby zamków zamontowanych w drzwiach zewnętrznych, a także ich rodzaju. Muszą to być np. zamki wielozastawkowe bądź posiadające atest. Gdy właściciel domu letniskowego nie spełni tych wymogów, to wówczas pomimo wykupionej polisy w razie kradzieży z włamaniem nie zostaną pokryte poniesione przez niego szkody.

Podstawa

Ogólne warunki ubezpieczenia domków letniskowych.

Czy sąd zapewni ochronę przed sąsiadem

@RY1@i02/2012/158/i02.2012.158.18300110e.815.jpg@RY2@

Właściciel domku letniskowego ma prawo wystąpić do sądu, aby nakazał sąsiadowi zaprzestanie robót ziemnych, ponieważ grozi to nieruchomości sąsiedniej utratą oparcia. Ma on więc prawo domagać się zaniechania naruszeń oraz wystąpić z roszczeniem o przywrócenie stanu zgodnego z prawem. Chodzi tu przede wszystkim o zagrożenie obsunięcia się ziemi, co może spowodować np. zawalenie się domku letniskowego lub uszkodzenie jego konstrukcji. Aby jednak uzyskać taki zakaz, właściciel nieruchomości sąsiedniej powinien udowodnić przed sądem, że takie zagrożenie istnieje naprawdę. Nie wystarczy więc, że istnieje ono tylko w świadomości właściciela nieruchomości sąsiedniej.

Prawo do wystąpienia do sądu przysługuje właścicielowi domku letniskowego nie tylko w stosunku do właściciela najbliższej nieruchomości, która ma wspólną granicę z jego terenem, ale również do właściciela każdej nieruchomości, na terenie której prowadzone są takie prace, pod warunkiem że znajduje się ona w zasięgu ich bezpośredniego oddziaływania. W dodatku bez znaczenia jest, czy są prowadzone roboty naziemne, czy podziemne.

Podstawa prawna

Art. 147 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. nr 16, poz. 93 z późn. zm.).

Czy można wynająć ochroniarzy mienia

@RY1@i02/2012/158/i02.2012.158.18300110e.816.jpg@RY2@

Właściciele domów letniskowych mogą zawrzeć umowę o ochronę mienia z agencją. Określą w niej m.in. obszar podlegający ochronie. Działalność osób zatrudnionych w agencji polegała będzie m.in. na uniemożliwieniu osobom nieuprawnionym wstępu na teren chroniony oraz na dokonaniu zabezpieczenia technicznego chronionych obiektów. Ochraniarze montują elektroniczne urządzenia i systemy alarmowe, które sygnalizują zagrożenie mienia. Do ich obowiązków należy też konserwacja i naprawa tych urządzeń i systemów w miejscach, gdzie zostały zainstalowane. Gdy zaalarmowani (np. przez urządzenia) ochroniarze przybędą na teren posesji objętej ochroną mienia, to wówczas powinni ustalić, czy osoby tam przebywające mają do tego prawo. Mogą nawet wylegitymować je, aby ustalić tożsamość, a następnie wezwać do opuszczenia chronionego obszaru tych, którzy nie mają prawa tam przebywać bądź zakłócają porządek.

Pracownicy ochrony mogą nawet ująć osoby stwarzające w sposób oczywisty bezpośrednie zagrożenie dla chronionego mienia i niezwłocznie przekazać je policji.

W pewnych przypadkach powinni nawet stosować środki przymusu bezpośredniego, np. broń gazową, paralizatory elektryczne, kajdanki, pałki obronne wielofunkcyjne, a także chwyty obezwładniające oraz podobne techniki obrony.

Podstawa prawna

Ustawa z 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz.U. nr 114, poz. 740 z późn. zm.).

Czy przysługuje odszkodowanie za zatrucie psa

@RY1@i02/2012/158/i02.2012.158.18300110e.817.jpg@RY2@

Wprawdzie sąsiad ma prawo stosować chemiczne środki ochrony roślin na swojej działce, ale powinien starać się, aby w ten sposób nie zakłócać korzystania z nieruchomości sąsiednich, a także aby jego działania nie przekraczały tzw. przeciętnej miary. Dlatego ma obowiązek zastosować wszelkie możliwe i dostępne środki zapobiegające zatruciu ludzi lub zwierząt. Musi zawiadomić sąsiadów o tym, że będzie stosował takie trujące preparaty chemiczne, co może spowodować np. emisję zanieczyszczeń powietrza lub inne niekorzystne oddziaływania na nieruchomości sąsiednie.

Używając chemicznych środków ochrony roślin, sąsiad powinien stosować również skuteczne metody zabezpieczeń, osłon, filtrów itd., aby zapobiec powstaniu takiej sytuacji, że korzystanie z nieruchomości sąsiednich stanie się niebezpieczne dla zdrowia i życia ludzi oraz zwierząt, co z kolei prowadzi do tego, że zakłócenia przekraczają przeciętną miarę.

Gdy sąsiad dobrowolnie nie zapłaci odszkodowania za zatrucie psa, spór rozstrzygnie sąd, który przede wszystkim oceni, czy przy spryskiwaniu roślin zostały przekroczone przeciętnej miary zakłócenia. Oceny dokona na podstawie obiektywnych warunków panujących w środowisku osób zamieszkujących na danym terenie, zgodnie z zaleceniami Sądu Najwyższego zawartymi w orzeczeniu z 22 listopada 1985 r. (sygn. akt II CR 149/85 opubl. w OSNCP 10/86, poz. 162).

Podstawa prawna

Art. 144 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. nr 16, poz. 93 z późn. zm.).

Czy można żądać zakazu prowadzenia baru w sąsiedztwie

@RY1@i02/2012/158/i02.2012.158.18300110e.818.jpg@RY2@

Właściciele nieruchomości sąsiednich mogą wystąpić do sądu przeciwko właścicielowi domku letniskowego przerobionego na bar z roszczeniem o zaniechanie naruszeń. Chodzi tu o powstrzymanie się od działań, które zakłócają korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych.

Roszczenie właścicieli nieruchomości sąsiednich jest dopuszczalne, gdy chodzi o zakazanie prowadzenia baru lub innej działalności gospodarczej na nieruchomości sąsiedniej, która powoduje hałas i emituje zapachy. Takie stanowisko zajął Sąd Najwyższy w orzeczeniu z 10 kwietnia 2002 r. w sprawie sygn. akt IV CZ 29/02, opublikowanym w OSP 4/03, poz. 52.

Właściciele sąsiednich domków letniskowych mają również prawo żądać, aby sąd nakazał zaprzestanie przerzucania na ich działki nieczystości przez właściciela baru.

Podstawa prawna

Art. 140 i 144 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. nr 16, poz. 93 z późn. zm.).

Małgorzata Piasecka-Sobkiewicz

malgorzata.piasecka@infor.pl