Strony mogą zdecydować w umowie o możliwości zbycia prawa pierwokupu

Realizacja prawa pierwokupu według przepisów kodeksu cywilnego (Dz.U. z 1964 r. nr 16, poz. 93 ze zm.) jest możliwa, jeżeli łącznie spełnione są dwa warunki. Po pierwsze zobowiązany zdecyduje się na sprzedaż nieruchomości osobie trzeciej, po wtóre zostanie zawarta umowa warunkowa. Zgodnie z art. 602 par. 1 kodeksu cywilnego prawo pierwokupu jest niezbywalne i niepodzielne, chyba że przepisy szczególne zezwalają na częściowe wykonanie tego prawa. Niezbywalność oznacza nieprzenoszalną czynność prawną, która może być dziedziczona. Kontekst omawianego przepisu wyraźnie wskazuje na jego dyspozytywny charakter, a skutkiem owej dyspozytywności jest możliwość zawarcia w umowie ustanawiającej prawo pierwokupu uprawnienia do jego zbycia.