Jak złożyć pozew o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym

W sytuacji gdy próby odzyskania należności w sposób polubowny okażą się bezowocne, kolejnym krokiem przedsiębiorcy powinno być skierowanie powództwa do sądu. W przypadku gdy roszczenie jest bezsporne, potwierdzone umową, fakturą VAT, a kwota roszczenia nie przekracza 10 tys. zł - korzystne jest skierowanie pozwu w postępowaniu uproszczonym. Przygotowuje się je wówczas, wypełniając formularz, który dostępny jest na stronie internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości (w zakładce formularze), https://bip.ms.gov.pl/pl/formularze/formularze-pism-procesowych-w-postepowaniu-cywilnym/, oraz w każdym biurze podawczym sądu.

Jeśli jednak bezsporne roszczenie przekracza 10 tys. zł, to należy przygotować pozew tradycyjny i skierować go do postępowania nakazowego bądź upominawczego. Postępowanie nakazowe służy dochodzeniu roszczeń oczywistych, takich, które potwierdzone są niebudzącym wątpliwości dokumentem, i których dłużnik nie ma możliwości podważyć. Nakaz zapłaty, od którego nie wniesiono zarzutów, ma moc prawomocnego wyroku sądu.

Pozwy kierowane do postępowania nakazowego muszą spełniać konkretne kryteria, tj. muszą dotyczyć roszczenia pieniężnego albo żądania świadczenia rzeczy zamiennych. Do pozwu należy dołączyć jeden z dokumentów:

1) dokument urzędowy - czyli sporządzony przez organ władzy publicznej lub inny organ państwowy, zgodnie z zakresem właściwości tegoż organu i w przewidzianej przez prawo formie,

2) zaakceptowany przez dłużnika procesowego rachunek,

3) wezwanie do zapłaty i pisemne oświadczenie dłużnika o uznaniu długu,

4) zaakceptowane przez dłużnika żądanie zapłaty, zwrócone przez jego bank z powodu braku środków na koncie,

5) wypełniony weksel, czek, warrant lub rewers.

Powyższy katalog dokumentów ma charakter zamknięty.

W przypadku czytelnika, jeśli nie posiada on ww. dokumentów, właściwe będzie postępowanie upominawcze. Podobnie jak pozew w postępowaniu nakazowym - skutkuje ono wydaniem nakazu zapłaty na posiedzeniu niejawnym. Skierowanie sprawy do postępowaniu upominawczego może być też korzystniejsze, m.in. ze względu na możliwość modyfikacji powództwa w przypadku sprzeciwu pozwanego.

Wymogi formalne, jakie musi spełniać pozew, zostały określone w art. 126 oraz art. 187 kodeksu postępowania cywilnego.

Gdzie złożyć

Ważne jest określenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy, - gdy roszczenie nie przekracza 75 tys. zł, sprawę należy skierować do sądu rejonowego, a gdy przekracza tę kwotę - do sądu okręgowego. Gdy obie strony to przedsiębiorcy - sprawa kwalifikuje się jako sprawa gospodarcza i właściwy będzie wydział gospodarczy.

Najkorzystniejsze dla powoda jest skierowanie sprawy do sądu miejscowo właściwego dla jego siedziby. Często jednak właściwość miejscową warunkuje miejsce zawarcia umowy, miejsce wykonania umowy, czasem strony w umowie wskazują, który sąd będzie właściwy do rozstrzygnięcia sporu, a czasem warto posłużyć się miejscem spełnienia roszczenia.

Niezbędne dane

Oznaczając strony procesowe, trzeba podać dane swoje (powoda) oraz dłużnika (pozwanego).

Wśród danych powoda podać należy:

wimię i nazwisko, nazwę prowadzonej działalności, adres, nr PESEL - gdy jest to osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą:

wnazwę spółki, adres siedziby, numer w Krajowym Rejestrze Sądowym - gdy jest to spółka.

Opisując stronę pozwaną, należy podać wszystkie dostępne dane, np. gdy nie znany jest nr PESEL danej osoby, to podać można NIP, REGON, datę urodzenia, imiona rodziców, a przy spółce - nazwę, adres siedziby, nr w KRS.

Następnie należy określić wartość przedmiotu sporu (w zaokrągleniu do pełnego złotego w górę, np. gdy kwota roszczenia wynosi 10 000,01 zł - należy ją zaokrąglić do 10 001 zł).

Opłata sądowa zależy od wartości przedmiotu sporu. Przy kwocie powyżej 10 tys. zł opłata stanowi 5 proc. wartości przedmiotu sporu.

Opis żądania

Jednym z najważniejszych punktów pozwu jest dokładne określenie żądania. Od 1 stycznia 2016 r. składający pozew jest zobowiązany precyzyjnie określić, jakich odsetek żąda, a mogą to być: odsetki ustawowe za opóźnienie, kapitałowe, odsetki wynikające z transakcji handlowych, umowne bądź odsetki maksymalne. Najczęściej stosowane są odsetki za opóźnienie, wynikające z art. 481 kodeksu cywilnego. Jednocześnie należy zażądać zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pozew może zawierać dodatkowe wnioski: o zabezpieczenie powództwa, nadanie wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności i przeprowadzenie rozprawy pod nieobecność powoda oraz wnioski służące do przygotowania rozprawy, np. wniosek o: wezwanie na rozprawę wskazanych świadków, przeprowadzenie dowodu z opinii biegłych sądowych, dokonanie oględzin, polecenie pozwanemu dostarczenia na rozprawę dokumentu będącego w jego posiadaniu lub przedmiotu oględzin, dołączenie do sprawy dowodów znajdujących się w sądach, urzędach lub u osób trzecich.

Następnie należy szczegółowo opisać stan faktyczny sprawy, wszystkie okoliczności, przebieg współpracy z kontrahentem, działania, które podjęto w celu odzyskania należności. Trzeba wskazać przy tym dowody.

Informacja o mediacji

Nowym wymogiem formalnym pozwu obowiązującym od 1 stycznia 2016 r. (także w postępowaniu nakazowym i upominawczym) jest zamieszczenie informacji, czy strony podjęły próbę mediacji lub innego pozasądowego sposobu rozwiązania sporu, a w przypadku gdy takich prób nie podjęto - wyjaśnienie przyczyn ich niepodjęcia.

W praktyce przedsiębiorcy mają z wypełnieniem tego obowiązku spore kłopoty, m.in. przepisy nie precyzują, jak w praktyce powinna wyglądać informacja o podjętych działaniach, tak aby sąd uznał ją za wystarczającą, a także, w jaki sposób podjęte działania udokumentować.

Pozasądową próbą rozwiązania sporu jest np. kontakt telefoniczny z dłużnikiem, kierowanie wezwań do dobrowolnej zapłaty, kierowanie propozycji zawarcia ugody.

Wyliczenie należności

Następnie należy podać wyliczenie należności. Wartość należności podaje się po zaokrągleniu.

W załączeniu pozwu na końcu należy wymienić wszystkie dowody, na które się powołano.

Podpis

Koniecznym elementem jest czytelny podpis. Osobą uprawnioną do podpisania pozwu jest osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą lub jej pełnomocnik, a gdy mamy spółkę - osoba uprawniona do reprezentacji podmiotu, wskazana w KRS lub jej pełnomocnik (który do pozwu dołącza pełnomocnictwo i opłatę skarbową). Można także dołączyć pieczęć firmową, ale imienną, wówczas wystarczy obok pieczęci parafa podpisu.

WZÓR

Warszawa, 30 marca 2016 r.

Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy

VIII Wydział Gospodarczy

ul. Czerniakowska 100

00-454 Warszawa

Stefan Staszikowski

prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą:

PPHU Staszikowski w Warszawie

ul. Kabaty 2/3/4

00-222 Warszawa

PESEL 66062606123

AlPIANI Sp. z o.o.

ul. Krokodyla 77

16-404 Suwałki

KRS nr 0000012345

10 001,00 (słownie: dziesięć tysięcy jeden 00/100) złotych

501,00 zł

Działając w imieniu własnym, wnoszę o:

orzeczenie nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym, aby pozwana ALPIANI Sp. z o.o. z siedzibą w Suwałkach zapłaciła powodowi kwotę 10 000,69 (słownie: dziesięć tysięcy złotych 69/100) złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie wynikającymi z art. 481 kodeksu cywilnego od 29.12.2015 r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu wedle norm przepisanych,

w razie wniesienia przez pozwanego sprzeciwu od nakazu zapłaty, wnoszę o:

a) zasądzenie od pozwanego kwoty 10 000,69 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi zgodnie z żądaniem pozwu,

b) wyznaczenie rozprawy i dopuszczenie dowodów z dokumentów powołanych w pozwie,

c) przeprowadzenie rozprawy także w przypadku nieobecności powoda,

d) zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania sądowego.

Strony w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej 15.12.2015 r. zawarły umowę sprzedaży rusztowań warszawskich. Zgodnie z treścią umowy powód zobowiązał się sprzedać pozwanemu rusztowania oraz dostarczyć je do jego siedziby, z kolei pozwany zobowiązał się w terminie 7 dni od odbioru rusztowań uiścić za nie zapłatę na rachunek bankowy powoda prowadzony w Banku w Warszawie. Po wykonaniu umowy powód wystawił 21.12.2015 r. fakturę VAT na kwotę 10 000,69 zł z terminem płatności 7 dni. Pozwany po odbiorze towaru nie zgłaszał żadnych zastrzeżeń co do przedmiotu umowy.

1) odpis z CEIDG powoda,

2) odpis z KRS pozwanego,

3) umowa sprzedaży rusztowań z 15.12.2015 r.,

4) faktura VAT nr 21/12/2015 z 21.12.2015 r. na kwotę 10 000,69 zł z terminem płatności 28.12.2015 r.

Mimo upływu terminu płatności wynikającego z wystawionych faktur VAT pozwany nie uregulował należności. Powód mając na względzie dążenie do ugodowego zakończenia sprawy bez konieczności wytoczenia powództwa, skierował do pozwanego 19.01.2016 r. wezwanie do dobrowolnej zapłaty wymagalnej należności. Wezwanie zostało przez pozwanego odebrane, jednak mimo licznych monitów telefonicznych pozwany należności nie uregulował.

wezwanie do dobrowolnej zapłaty z 19.01.2015 r. wraz z potwierdzeniem nadania i odbioru korespondencji listem poleconym.

Następnie powód 22.02.2016 r. skierował do pozwanego pismo z propozycją skierowania niniejszej sprawy do mediacji. Pozwany na to pismo zareagował w ten sposób, że zadzwonił do powoda i powiadomił, że zapłacić nie zamierza.

propozycja skierowania sprawy do mediacji z 22.02.2016 r. wraz z potwierdzeniem nadania i odbioru korespondencji listem poleconym.

Mimo podjętych przez powoda prób polubownego - pozasądowego rozwiązania sporu, zgodnie z wymogami formalnymi określonymi w art. 187 par. 1 pkt 3 kodeksu postępowania cywilnego, pozwany nie uregulował należnego zobowiązania, zatem powództwo jest konieczne i uzasadnione.

Powód dochodzi pozwem łącznej kwoty: 10 000,69 (słownie: dziesięć tysięcy złotych 20/100) złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie wynikającymi z art. 481 kodeksu cywilnego od 29.12.2015 r. do dnia zapłaty, która wynika z faktury VAT nr 21/12/2015 z 21.12.2015 r. na kwotę 10 000,69 zł z terminem płatności 28.12.2015 r.

Wartość przedmiotu sporu po zaokrągleniu wynosi 10 001,00 złotych.

Właściwość sądu rejonowego wynika z art. 17 pkt 4 kodeksu postepowania cywilnego, właściwość miejscowa Sądu Rejonowego w Warszawie wynika zaś z art. 34 kodeksu postępowania cywilnego w związku z art. 454 par. 1 zd. 2 kodeksu cywilnego, zgodnie z którym świadczenie pieniężne powinno być spełnione w miejscu zamieszkania lub siedzibie wierzyciela w chwili spełnienia świadczenia. Ponadto za właściwością miejscową w sądu przemawia to, że pozwany wyraził zgodę na zapłatę należności na rachunek bankowy powoda prowadzony w Banku z siedzibą w Warszawie.

1) odpis z CEIDG powoda,

2) odpis z KRS pozwanego,

3) umowa sprzedaży rusztowań z 15.12.2015 r.,

4) faktura VAT nr 21/12/2015 z 21.12.2015 r. na kwotę 10 000,69 zł z terminem płatności 28.12.2015 r.,

5) wezwanie do dobrowolnej zapłaty z 19.01.2015 r. wraz z potwierdzeniem nadania i odbioru korespondencji listem poleconym,

6) propozycja skierowania sprawy do mediacji z 22.02.2016 r. wraz z potwierdzeniem nadania i odbioru korespondencji listem poleconym,

7) dowód uiszczenia opłaty sądowej w kwocie 501,00 zł,

8) odpis pozwu wraz z załącznikami.

..........................................

(własnoręczny podpis)

@RY1@i02/2016/070/i02.2016.070.215000700.802.jpg@RY2@

Justyna Bartnik

prawnik

Podstawa prawna

Art. 126, art. 187, art. 244 par. 1, art. 485 par. 1-3 ustawy z 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 101 ze zm.).

Art. 359, art. 481 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 380 ze zm.).