Skarga kasacyjna musi być uzasadniona

Emerytowany policjant domagający się ponownego ustalenia wysokości świadczenia musi udowodnić, że w podobnych przypadkach zapadały inne wyroki.

W 2009 roku były funkcjonariusz pobierający świadczenie z Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji złożył wniosek, domagając się uchylenia decyzji w sprawie waloryzacji wysokości pobieranej przez niego emerytury. Problem jednak polegał na tym, że decyzja ta została wydana w 1999 roku. Zakład emerytalny odmówił ponownego ustalenia wysokości świadczenia.

Sprawa trafiła do sądu I instancji, który nie znalazł powodów do zmiany decyzji. Podobnie postąpił sąd apelacyjny, który również oddalił apelację ubezpieczonego. Były funkcjonariusz uznał, że taki wyrok jest niesprawiedliwy, i wniósł skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego.

W dokumencie tym wskazał, że przy ustalaniu wysokości jego świadczenia przyjęto błędną interpretację art. 6 ustawy z 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy policji (tj, z 2004 r. nr 8, poz. 67 z późn. zm.). Zdaniem skarżącego przepis ten uległ niekorzystnej dla niego modyfikacji w brzmieniu nadanym mu przez art. 160 pkt ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 153, poz. 1227 z późn. zm.).

Skarżący wskazał, że przed wejściem reformy emertytalnej osoby wstępujące do służby w policji (Milicji Obywatelskiej) miały gwarancję, że jeśli będą mieć pełną wysługę lat, to będą otrzymywać świadczenie w takiej samej wysokości jak ich pensja. Dodatkowo ich emerytura będzie rosła o tyle, o ile wzrośnie uposażenie funkcjonariuszy. W efekcie skarżący stracił na nowych rozwiązaniach.

Sędziowie SN odmówili przyjęcia tak sformułowanej skargi. Wskazali, że skarga kasacyjna może dotyczyć ważnego zagadnienia prawnego. Jest ona rozpatrywana, kiedy istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów.

SN wydaje wyrok także wówczas, kiedy jest nieważność postępowania lub skarga jest uzasadniona. A tego nie było w tym przypadku.

Bożena Wiktorowska

bozena.wiktorowska@infor.pl

Wyrok Sądu Najwyższego z 10 marca 2011 r., sygn. akt II UK 18/11.