Do przyjęcia drugiej dawki szczepionki przeciw COVID-19 nie można zmuszać

Dlaczego sprawę w ogóle musiał rozstrzygać sąd? Ponieważ rodzice mieli odmienne zdanie co do konieczności przyjęcia przez ich syna drugiej dawki szczepionki przeciw COVID-19. Co prawda przepisy kodeksu rodzinnego i opiekuńczego zakładają, że obojgu rodzicom przysługuje taki sam zakres władzy rodzicielskiej (o ile nie został ograniczony wyrokiem), ale w przypadku braku porozumienia w istotnych dla dziecka sprawach decyzje podejmuje za nich sąd opiekuńczy.

W tym przypadku powództwo wniósł ojciec nastolatka, który domagał się wyrażenia zgody na przyjęcie przez syna drugiej dawki szczepionki i upoważnienie go do osobistego zapisania na konkretny termin szczepienia. Argumentował, że małoletni nie miał żadnych powikłań po pierwszej dawce, a pełne zaszczepienie nie tylko korzystnie wpłynie na ochronę przed ciężkim przebiegiem COVID-19, lecz także pozwoli uniknąć wielokrotnej konieczności testowania w trakcie wyjazdów za granicę. Matka sprzeciwiała się takiej decyzji i wskazywała, że pierwszą szczepionkę podano synowi bez jej zgody. Dowiedziała się o tym dopiero po fakcie, telefonicznie. Na szczepienie zgodził się natomiast sam nastolatek, którego przekonało przede wszystkim to, że większość jego kolegów z klasy również przyjęła preparat. W trakcie wysłuchania przez sąd wyraźnie podkreślił jednak, że nie chce przyjmować drugiej dawki. Wskazał, że jego zdaniem pierwsza dawka daje mu pewien poziom odporności. Poza tym jest przekonany, że jako zdrowy i odporny na infekcje nastolatek nie ponosi wysokiego ryzyka poważnych skutków ewentualnego zachorowania na COVID-19.