Uchwała (nie)pełnego składu nie spełnia oczekiwań
25 kwietnia 2024 r. Sąd Najwyższy podjął uchwałę w sprawie o sygn. akt III CZP 25/22, której celem było ujednolicenie orzecznictwa sądów powszechnych. Można jednak postawić tezę, że uchwała nie spełnia pokładanych w niej oczekiwań.
Została wydana w składzie, który budzi wątpliwości, co prowadzi do wniosku, że uchwała nie zrealizuje swojej funkcji ustrojowej. W składzie sędziowskim, wydającym uchwałę, byli wyłącznie sędziowie powołani przez „nową” Krajową Radę Sądownictwa. Wszyscy sędziowie, którzy zostali powołani przed 2018 r., odmówili wzięcia udziału w jej wydaniu. Rodzi się w związku z tym pytanie, jak sądy powszechne podejdą do jej stosowania, szczególnie że sześciu sędziów składu orzekającego złożyło zdania odrębne. A zatem, mimo że skład był okrojony, sędziom trudno było wypracować jednolite stanowisko.
Nie ma automatyzmu
Z ustnych motywów uchwały SN jednoznacznie wybrzmiało, że wszystkie wywody Sądu Najwyższego opierają się na założeniu, iż umowa zawiera niedozwolone postanowienia umowne. Sąd wyraźnie zaznaczył, że nie stwierdza, w jakich sytuacjach odesłanie do tabeli kursowej może zostać uznane za takie niedozwolone postanowienie.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.