Odszkodowania za brak dostępu do lekarza
Z uwagi na ryzyko zakażenia wirusem SARS-CoV-2 obecnie funkcjonuje system udzielania świadczeń w ramach podstawowej opieki zdrowotnej w postaci teleporady. Pacjenci sygnalizują jednak, że są trudnościach z jej uzyskaniem. Pojawiają się też zgłoszenia o braku możliwości bez pośredniego kontaktu z lekarzem mimo zaistnienia takiej potrzeby. Zgodnie z raportem rzecznika praw pacjenta w okresie marzec – wrzesień 2020 r. o prawie 60 proc. wzrosła liczba pisemnych wniosków indywidualnych pacjentów kierowanych do Biura Rzecznika w porównaniu z takim samym okresem zeszłego roku. Przeważająca część zgłoszeń dotyczyła braku lub ograniczenia dostępu do świadczeń zdrowotnych.
Z raportu wynika, że w niektórych placówkach całkowicie zaniechano osobistych wizyt pacjentów. Poza tym centrala NFZ rekomenduje ograniczenie do niezbędnego minimum lub czasowe zawieszenie udzielania świadczeń wykonywanych planowo lub zgodnie z przyjętym planem postępowania leczniczego. Choć w treści wydanych zaleceń Centrala NFZ nakazuje ocenić i wziąć pod uwagę uwarunkowania i ryzyka dotyczące stanu zdrowia pacjentów i prawdo podobieństwo jego pogorszenia, łatwo można wyobrazić sobie sytuacje, w których pacjent nie otrzymuje koniecznej opieki zdrowotnej.
Czy w takich przypadkach pacjentom przysługują z tego tytułu jakiekolwiek roszczenia? Nie ma wątpliwości, że gdy w wyniku błędu medycznego doszło do uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia, poszkodowany pacjent może dochodzić naprawienia wyrządzonej mu szkody przez zapłatę odszkodowania. Może również żądać renty, jeśli utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej albo jeżeli zwiększyły się jego potrzeby lub zmniejszyły widoki powodzenia na przyszłość. Uprawnienia te przysługują poszkodowanemu na podstawie art. 444 kodeksu cywilnego (k.c.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.