Ważą się losy zadośćuczynienia za zerwane więzi

Wątpliwości związane z kwestią przyznawania zadośćuczynień osobom bliskim zapoczątkowała przede wszystkim uchwała IKNiSP z października 2019 r. (sygn. akt I NSNZP 2/19), która stała w sprzeczności z wcześniejszymi trzema rozstrzygnięciami podjętymi przez Izbę Cywilną SN (sygn. akt: III CZP 36/17, III CZP 69/17 i III CZP 60/17). Stwierdzono w niej, że zadośćuczynienie można przyznać jedynie w sytuacji, gdy bliska osoba umrze, ponieważ innych przypadków nie przewidziano w przepisach kodeksu cywilnego. Sędziowie w tego typu sprawach często opierali się jednak m.in. na art. 448 k.c., który pozwala przyznać świadczenie w sytuacji, gdy doszło do naruszenia dobra osobistego (za które uznawane są więzi rodzinne). W związku z wątpliwościami I prezes SN w październiku 2020 r. zawnioskowała o rozstrzygnięcie wątpliwości orzeczniczych. Sędziowie mają odpowiedzieć na następujące pytanie: „Czy w sytuacji, gdy wskutek czynu niedozwolonego doszło do ciężkiego uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia, którego konsekwencją jest niemożność nawiązania lub kontynuowania typowej więzi rodzinnej, osobom bliskim poszkodowanego przysługuje zadośćuczynienie pieniężne?”.