Ustawa o leczeniu niepłodności w urzędzie stanu cywilnego
Przyjęta przez ustawodawcę w art. 751 k.r.o. konstrukcja prawna jest o tyle ciekawa, że w dużej mierze odchodzi od tradycyjnego modelu uznania ojcostwa
S zeroko pojęte leczenie niepłodności, w tym stosowanie procedur medycznie wspomaganej prokreacji, doczekało się w ostatnich latach regulacji prawnej. Kwestia ta została uregulowana ustawą z 25 czerwca 2015 r. o leczeniu niepłodności (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 865 ze zm., dalej u.l.n.). Przyczynkiem do podjęcia prac legislacyjnych nad tą tematyką i w konsekwencji uchwalenia u.l.n. była w dużej mierze konieczność implementacji przez Polskę dyrektywy nr 2004/23/WE w sprawie ustalenia norm jakości i bezpiecznego oddawania, pobierania, testowania, przetwarzania, konserwowania, przechowywania i dystrybucji tkanek i komórek ludzkich wraz z dyrektywami wykonawczymi, które – co ważne – swoim zakresem objęły nie tylko komórki rozrodcze, lecz także embriony. I chociaż nie brakuje głosów krytycznych pod jej adresem (m.in. pojawiają się zastrzeżenia co do jej zgodności z konstytucją), to trzeba zaznaczyć, iż jest to pierwszy akt prawny, który tę tematykę w miarę kompleksowo reguluje.
Skorzystaj z PROMOCJI NA PIERWSZY MIESIĄC.
Zyskaj nielimitowany dostęp do wszystkich treści:
wyjaśnień ekspertów, raportów i pogłębionych analiz oraz narzędzi dla specjalistów.
Możesz anulować w dowolnym momencie.
Skorzystaj z PROMOCJI NA PIERWSZY MIESIĄC.
Zyskaj nielimitowany dostęp do wszystkich treści:
wyjaśnień ekspertów, raportów i pogłębionych analiz oraz narzędzi dla specjalistów.
Możesz anulować w dowolnym momencie.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.