Ustawa ogranicza zastosowanie bezpiecznego e-podpisu

Coraz częściej w kontaktach z sądami, Krajowym Rejestrem Sądowym, innymi rejestrami, ZUS oraz w obrocie gospodarczym przedsiębiorcy posługują się dokumentami opatrzonymi bezpiecznym podpisem elektronicznym.

Sporządzony w formie elektronicznej i podpisany w taki sposób dokument wywołuje takie same skutki prawne, jak sporządzony w formie papierowej i podpisany własnoręcznie przez przedsiębiorcę.

Nawet spełniający wszystkie wymogi bezpieczny podpis elektroniczny nie zastąpi jednak własnoręcznego, szczególnie w takich przypadkach, gdy ustawa o podpisie elektronicznym stawia takie wymogi. Przykładowo zbycie lub wydzierżawienie przedsiębiorstwa, a także ustanowienie na nim użytkowania powinno być dokonane w formie pisemnej z notarialnie poświadczonymi podpisami.

Własnoręczność podpisu poświadcza notariusz. Powinno ono zawierać datę i oznaczenie miejsca sporządzenia poświadczenia oznaczenie kancelarii, podpis notariusza i jego pieczęć. Na żądanie przedsiębiorcy również może on wpisać godzinę dokonania tej czynności.

Natomiast oświadczenie woli złożone w postaci elektronicznej, opatrzone takim podpisem zweryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu, jest równoznaczne z oświadczeniem woli złożonym w formie pisemnej.

Bezpieczny podpis elektroniczny weryfikowany za pomocą kwalifikowanego certyfikatu spełnia w obrocie prawnym i gospodarczym trzy funkcje: identyfikacyjną, dowodową i kontraktową.

Kwalifikowany certyfikat zostaje wystawiony właścicielowi z zastosowaniem odpowiednich procedur weryfikujących jego tożsamość. Jest on przyporządkowany wyłącznie do osoby, która go składa.

Za poświadczenie własnoręcznego podpisu na dokumentach, jeżeli przedmiot oznaczony jest sumą pieniężną, notariusz pobiera opłatę w wysokości 1/10 maksymalnej stawki, jaka należałaby się, gdyby dokument został sporządzony w formie aktu notarialnego.

Nie może on z tego tytułu pobrać jednak więcej niż 300 zł.

malgorzata.piasecka@infor.pl

Ustawa z 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz.U. nr 130, poz. 1450 z późn. zm.).

Art. 75 ¹ i 78 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. nr 16, poz. 93 z późn. zm.).

Art. 96 i 97 ustawy z 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie (tj. Dz.U. z 2008 r. nr 189, poz. 1158 z późn. zm.)

Rozporządzenie ministra sprawiedliwości z 28 czerwca 2004 r. w sprawie maksymalnych stawek taksy notarialnej (Dz.U. nr 148, poz. 1564 z późn. zm.).