Zapłata wynagrodzenia podwykonawcy w kontrakcie budowlanym

Przy konstruowaniu treści kontraktów budowlanych stało się niemal regułą ustanawianie warunku zapłaty wynagrodzenia należnego podwykonawcy od uzyskania przez wykonawcę środków od inwestora. Postanowienia tej treści zawarte są w umowie między wykonawcą i podwykonawcą, przy czym często umowa uzależnia również zapłatę wynagrodzenia podwykonawcy od dokonania odbioru zakresu robót przez inwestora w ramach umowy łączącej go z wykonawcą. Najczęściej zaświadczenie o dokonaniu odbioru (protokół) jest częścią dokumentacji niezbędnej do skompletowania przez podwykonawcę, która zostaje następnie przedłożona wykonawcy przez podwykonawcę jako załącznik do faktur zawierających kwotę wynagrodzenia. Umowa stanowi zarazem, iż brak któregokolwiek dokumentu towarzyszącego fakturom jest uchybieniem formalnym, uniemożliwiającym zapłatę należności objętych fakturą. Praktykę tę należy uznać za nieprawidłową przynajmniej z dwóch przyczyn. Po pierwsze - następuje oderwanie zapłaty wynagrodzenia od zasadniczej przesłanki rodzącej prawo do wynagrodzenia, czyli od prawidłowo spełnionego świadczenia w postaci należycie zrealizowanych przez podwykonawcę robót budowlanych. Po drugie - uzależnienie zapłaty od otrzymania środków przez wykonawcę narusza bezpieczeństwo obrotu i prowadzi do rażącego pokrzywdzenia podwykonawcy. Dzieje się tak zwłaszcza wówczas, gdy wyłączną przyczyną braku płatności ze strony inwestora są wady robót realizowanych przez wykonawcę w ramach kontraktu z inwestorem czy też uchybienia inwestora, jego opieszałość lub też brak środków.