Autopromocja
Dziennik Gazeta Prawana logo
Prawo cywilne

Jak zawrzeć umowę z kurierem

Ten tekst przeczytasz w 7 minut

Rynek usług kurierskich stale rośnie ze względu na rozwój e-handlu. Korzystają z nich głównie przedsiębiorcy, którzy prowadzą sklepy internetowe i dostarczają odbiorcom zakupione towary.

Za pośrednictwem firm zajmujących się przyspieszonym doręczaniem przesyłek przedsiębiorcy przesyłają kontrahentom i klientom faktury, podpisane umowy i inną dokumentację, a także wszelkiego rodzaju produkty - drobne, jak np. książki, ale również sprzęt RTV i AGD czy części zamienne do samochodów. Istotną częścią rynku jest też dostarczanie materiałów reklamowych.

Stroną umowy o przyspieszony przewóz i doręczanie przesyłek o różnej zawartości i gabarytach nie jest klient sklepu internetowego, czyli odbiorca przesyłki, ale przedsiębiorca.

Przy zawieraniu umowy o przewóz i doręczenie przesyłki przedsiębiorca będący nadawcą musi zwrócić uwagę na następujące elementy:

czy nie zawiera niekorzystnych dla nadawcy niedozwolonych postanowień umownych,

czy rzetelnie informuje o charakterze zawieranej umowy ze wskazaniem na jej rodzaj: pocztowa czy przewozowa (ponieważ w zależności od tego, z jakiej usługi ostatecznie korzysta, zależeć będzie sposób reklamowania źle wykonanej usługi oraz ewentualnych roszczeń odwoławczych).

Dlatego przedsiębiorca (nadawca) powinien domagać się, aby w liście przewozowym kurier wyraźnie określił rodzaj świadczonej usługi (czy jest ona przewozowa czy pocztowa).

Takie uściślenie informacji o charakterze świadczonej w konkretnym przypadku usługi jest szczególnie istotne wówczas, gdy ta sama firma kurierska na podstawie tego samego regulaminu wykonuje usługi przewozowe i pocztowe. W takim przypadku brak informacji wprowadza nadawcę w błąd.

W umowie należy również wskazać, co będzie doręczane (np. korespondencja albo rzeczy).

Istotna jest też treść regulaminu, który zostaje dołączany do umowy o świadczeniu usług kurierskich. Najczęściej zawiera on postanowienia, które wyłączają lub ograniczają do określonej wysokości odpowiedzialność firm w razie zawinionego zagubienia, ubytku, uszkodzenia przesyłki, opóźnienia w doręczeniu, a nawet związanych z tym utraconych korzyści przez nadawcę, odbiorcę i osoby trzecie.

Podpisując umowę, nadawca przyjmuje również regulamin i dlatego powinien zwrócić uwagę na to, czy firma kurierska całkowicie nie wyłączyła w nim swojej odpowiedzialności i nie wskazała terminów, po upływie których nadawca nie może dochodzić roszczeń.

Zdarza się też, że w regulaminie firma kurierska ogranicza do niewielkiej kwoty wysokość odszkodowania, które wypłaci za uchybienia, jakich dopuściła się przy realizacji zawartej umowy. Takie ograniczenie jest sprzeczne z przepisami prawa przewozowego, które nakłada na przewoźnika obowiązek zapłaty odszkodowania do wysokości podwójnej kwoty przewoźnego, natomiast w razie uszkodzenia przesyłki odszkodowania w wysokości równej maksymalnej jej wartości.

Warto też dokładnie zapoznać się z proponowaną przez firmę kurierską procedurą reklamacyjną, ponieważ obecnie każda z nich ustala jej zasady samodzielnie. Dlatego korzystając z usług różnych kurierów, przedsiębiorca każdorazowo powinien zapoznawać się w sposób szczegółowy z procedurą reklamacyjną, jaka obowiązuje w konkretnej firmie, z której usług korzysta.

Z przeprowadzonej przez Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów analizy wzorców umów stosowanych przez firmy kurierskie wynika, że często narzucają one w umowie słabszemu nadawcy postanowienia zastrzegające bardziej korzystne dla siebie rozwiązania. Dotyczy to przede wszystkim reklamacji oraz zakresu odszkodowania. Taka asymetria w rozłożeniu wzajemnych praw i obowiązków może prowadzić do sporów pomiędzy stronami umowy.

Usługa pocztowa polega na doręczeniu korespondencji i druków, które nie zostały opatrzone adresem (a np. reklamują firmę nadawcy). Przesyłki z korespondencją o masie, która nie przekracza 50 gramów, są zastrzeżone wyłącznie dla operatora publicznego.

Usługa przewozowa polega na doręczeniu odbiorcy przesyłki towarowej nadanej przez nadawcę. Są to rzeczy przyjęte do przewozu na podstawie listu przewozowego lub innego dokumentu przewozowego. W ten sposób nie można doręczać jedynie rzeczy, których przewóz został zabroniony na podstawie odrębnych przepisów, np. z powodu ich rozmiarów, masy lub innych właściwości nienadających się do przewozu środkami transportowymi, a także niebezpiecznych w rozumieniu odrębnych przepisów, pod warunkiem że nie zostały dopuszczone do przewozu na warunkach szczególnych.

Małgorzata Piasecka-Sobkiewicz

małgorzata.piasecka@infor.pl

Dziękujemy za przeczytanie artykułu!
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.