Wykładnię umowy wytycza jej cel
Z art. 65 par. 2 k.c. wynika nakaz kierowania się przy wykładni umowy jej celem. Nie jest konieczne, aby był to cel uzgodniony przez strony, wystarczy cel zamierzony przez jedną stronę, który jest wiadomy drugiej - orzekł Sąd Najwyższy.
Prawo zamówień publicznych nie wyłącza możliwości dokonania wykładni umowy na podstawie art. 65 k.c. - stwierdził sąd. Jej celem jest ustalenie rzeczywistej treści zawartej umowy, a nie zmiana jej postanowień wymagająca zachowania - zgodnie z przytoczonymi przepisami - określonych wymagań, także co do formy umowy. Przepis art. 65 par. 2 k.c. dopuszcza taką sytuację, w której właściwy sens umowy ustalony przy zastosowaniu wskazanych w nim dyrektyw będzie odbiegał od jej "jasnego" znaczenia w świetle reguł językowych. Proces interpretacji umów może się zatem zakończyć ze względu na jej "jasny" sens dopiero, gdy treść umowy jest "jasna" po zastosowaniu kolejnych reguł wykładni. Zgodnie z prawem polskim wątpliwości należy tłumaczyć na niekorzyść strony, która zredagowała umowę. Ryzyko wątpliwości wynikających z niejasnych postanowień, niedających usunąć się w drodze wykładni, powinna ponieść strona, która zredagowała umowę.
Wyrok Sądu Najwyższego z 17 czerwca 2009 r. (sygn. akt IV CSK 90/09, niepublikowany).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu