Sąd nie szuka nowego adresu

Doręczeniu w postępowaniu sądowym podlegają zawiadomienia o terminach rozprawy, wezwania na rozprawę, gdy pracodawca lub jego pełnomocnik zostają wezwani do osobistego stawiennictwa, orzeczenia sądu (postanowienia, nakazy, wyroki) oraz uzasadnienia orzeczeń. Ponadto:

- zarządzenia przewodniczącego (np. o zwrocie pozwu o wezwaniu do uiszczenia opłaty lub braków formalnych pisma procesowego),

- pisma procesowe strony przeciwnej (pracownika),

- odpisy orzeczeń, protokołów czy innych dokumentów, których doręczenia domagała się strona wnioskująca o nie.

Doręczenia przesyłek z sądu nie zawsze dokonywane są pocztą, chociaż jest to najczęściej spotykana w praktyce forma doręczenia korespondencji sądowej. Sąd może dokonywać doręczeń za pomocą komornika, woźnego sądowego lub sądowej służby doręczeniowej.

Doręczenia dokonuje się w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie.

Dla skuteczności doręczenia nie jest istotne, w jakiej formie ono nastąpi. Jeśli pracodawca lub jego pełnomocnik obecny jest w sądzie, przesyłka może zostać mu doręczona za potwierdzeniem odbioru bezpośrednio w sekretariacie wydziału pracy. Z kolei w czasie rozprawy zawiadomienia lub doręczenia może dokonać przewodniczący składu.

W procesach z powództwa pracownika doręczenia mogą następować w sposób uproszczony. Sprawy te uznaje się bowiem za traktowane priorytetowo pod względem szybkości ich rozpoznania. Z tego powodu w sprawach, w których pracownik dochodzi swych roszczeń, wezwań można dokonywać w każdy sposób, który sąd uzna za celowy.

Sąd może zatem wzywać strony, świadków, biegłych i inne osoby za pomocą telefaksu, telegramu, e-maila, telefonu. Takie wezwanie jest skuteczne, jeśli nie ma wątpliwości, że doszło do adresata. Jeżeli zatem pracodawca otrzyma wezwanie, np. telefoniczne, powinien zastosować się do niego pod rygorem skutków przekazanych mu podczas rozmowy telefonicznej. Konsekwencje wezwania telefonicznego są bowiem w tym przypadku identyczne jak pisemnego.

Problemy mogą pojawić się, gdy pracodawca jest z różnych przyczyn nieobecny pod wskazanym adresem. Przepisy proceduralne dopuszczają bowiem uznanie za doręczoną korespondencji, której adresat w rzeczywistości nie otrzymał. Dotyczy to wszystkich rodzajów pism, zarówno pochodzących od sądu (w tym orzeczeń i zarządzeń), jak i pism procesowych strony przeciwnej.

Pierwszy sposób zastępczego doręczenia przesyłki w praktyce dotyczy pracodawców będących osobami fizycznymi odbierającymi korespondencję we własnym domu. Jeśli adresat jest nieobecny, przesyłkę można doręczyć dorosłemu domownikowi, dozorcy domu lub sołtysowi, który podejmie się oddania pisma. Sąd uzna przesyłkę za doręczoną bez badania, czy osoba, która podjęła się doręczenia, faktycznie to zrobiła. Jeśli osoba taka pisma nie przekaże adresatowi, będzie on mógł co najwyżej powołać się na tę okoliczność we wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej.

Jeżeli doręczenie w powyższy sposób nie jest możliwe, ponieważ nie ma osoby, która podejmuje się odbioru przesyłki, następuje próba jej doręczenia przez awizo. Jest ona sformalizowana i składa się z kilku etapów.

Doręczyciel, który nie mógł doręczyć przesyłki, umieszcza na drzwiach mieszkania lub w skrzynce pocztowej informację, gdzie można ją odebrać. Niedoręczona przesyłka zostaje natomiast w urzędzie pocztowym. Adresat ma siedem dni na jej odbiór, licząc od dnia następnego po dniu doręczenia.

Jeśli przesyłka nie zostanie odebrana, powinna zostać awizowana ponownie. Przez kolejne siedem dni przesyłkę można odebrać w urzędzie pocztowym. Dopiero brak zgłoszenia się po korespondencję w tym terminie powoduje jej zwrot do sądu. Aby sąd mógł uznać przesyłkę za doręczoną, zwrotne poświadczenie odbioru powinno być prawidłowo opisane. Jeżeli do doręczenia przesyłki nie doszło, listonosz na formularzu potwierdzenia odbioru powinien wpisać datę czynności, zaznaczyć przyczynę niedoręczenia oraz potwierdzić to własnoręcznym podpisem. W praktyce doręczycielom dość często zdarzają się błędy przy awizowaniu przesyłek związane z brakami podpisów, oznaczenia daty lub brakiem powtórnego awizowania przesyłki. Wszelkiego typu uchybienia pracowników poczty podczas doręczania skutkują natomiast niemożnością uznania pisma za prawidłowo doręczone.

Pracodawcy będącemu osobą prawną lub jednostką organizacyjną pisma procesowe i orzeczenia doręcza się organowi uprawnionemu do reprezentowania ich przed sądem lub do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism. Jeżeli pracodawca jest przedsiębiorcą wpisanym do rejestru sądowego na podstawie odrębnych przepisów, doręczenia dokonuje się na adres podany w rejestrze, chyba że strona wskazała inny adres dla doręczeń. Jeżeli jednak ostatni wpisany adres został wykreślony jako niezgodny z rzeczywistym stanem rzeczy i nie zgłoszono wniosku o wpis nowego adresu, adres wykreślony jest uważany za adres podany w rejestrze.

Pracodawca, który ustanowił pełnomocnika, powinien liczyć się z tym, iż wszelkich doręczeń sąd dokonywał będzie do rąk pełnomocnika. W takiej sytuacji pracodawca (osoba wchodząca w skład organu pracodawcy osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej) może otrzymać wyłącznie wezwanie do osobistego stawiennictwa na rozprawę, podczas której ma zostać przesłuchany w charakterze strony lub wysłuchany informacyjnie.

Jeżeli pracodawca ustanowił dwóch lub więcej pełnomocników, to pisma doręcza się tylko jednemu z nich. Pełnomocnikowi kilku osób doręcza się jeden egzemplarz pisma.

Pracodawca wniósł zażalenie na postanowienie o odrzuceniu apelacji. Sąd wezwał go do uiszczenia opłaty od zażalenia. Ponieważ pracodawca był nieobecny w domu, poczta awizowała przesyłkę i po tygodniu zwróciła ją do sądu. Sąd odrzucił zażalenie. Pracodawca może skutecznie podważyć to postanowienie, składając zażalenie - przesyłka została bowiem awizowana tylko jeden raz, co przesądza o tym, że doręczenie wezwania do uiszczenia opłaty było nieskuteczne.

Pracodawca udzielił pełnomocnictwa adwokatowi. Pełnomocnik był jednak nieobecny podczas ogłoszenia wyroku i pracodawca sam złożył wniosek o jego uzasadnienie. Mimo, że to pracodawca złożył wniosek, odpis sentencji wyroku z uzasadnieniem sąd doręczy jednak pełnomocnikowi, a nie pracodawcy.

Odmowa przyjęcia przesyłki z sądu jest równoznaczna z jej prawidłowym doręczeniem

gp@infor.pl

Art. 131-147, art. 472 ustawy z 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. nr 43, poz. 296 z późn. zm.).

Rozporządzenie ministra sprawiedliwości z 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz.U. nr 62, poz. 697 z późn. zm.).