Brak przepisów eliminuje producentów węgla dobrej jakości

Indywidualni nabywcy węgla skarżą się na jego złą jakość. Producenci winą za to obarczają konsumentów, którzy chcą kupować jak najtaniej, bez zwracania uwagi na gatunek i pochodzenie towaru. Jednak taniej zazwyczaj oznacza gorzej - w tym przypadku rosyjski węgiel, nieprzypisywany żadnemu gatunkowi.

Z kolei rzecznik praw obywatelskich winą za taki stan rzeczy obarczyła brak przepisów regulujących procedury sprzedaży węgla odbiorcom indywidualnym oraz określających jego parametry jakościowe. Irena Lipowicz zwróciła się w tej sprawie do ministra gospodarki, twierdząc, że luka legislacyjna wywołuje niekorzystne skutki z punktu widzenia kupujących, którzy nie otrzymują informacji na temat pochodzenia, składu i jakości nabywanego towaru. Utrudnia im to dokonywanie świadomego wyboru, a zakupy produktów niskiej jakości wywołują stale rosnące zagrożenie dla środowiska naturalnego. Jedynym kryterium zakupu staje się cena, co powoduje, że zostają wyeliminowani producenci paliwa dobrej jakości. To negatywnie oddziałuje na cały sektor polskiego górnictwa węgla kamiennego.

Przy okazji RPO przypomniała, że mimo braku tych szczegółowych uregulowań obowiązuje ustawa z 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie kodeksu cywilnego (Dz.U. nr 141, poz. 1176 ze zm.) zobowiązująca sprzedawcę do udzielania nabywcy jasnych, zrozumiałych i niewprowadzających w błąd informacji.

Z kolei ustawa z 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2014 r. poz. 915) nakazuje w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidaczniać cenę jednostkową w sposób jednoznaczny oraz umożliwiający ich porównanie.

- Sprzedawca musi podać: nazwę towaru, określenie producenta lub importera, znak zgodności wymagany przez odrębne przepisy, informację o dopuszczeniu do obrotu w Rzeczypospolitej Polskiej oraz, stosownie do rodzaju towaru, określenie jego energochłonności, a także inne dane wskazane w odrębnych przepisach - tłumaczy Bożena Rusinek, radca prezesa w delegaturze UOKiK w Krakowie.

Dodaje, że ceny powinny się znajdować na towarze lub być z nim trwale połączone (gdy jest sprzedawany w opakowaniu jednostkowym lub w zestawie), a w pozostałych przypadkach sprzedawca powinien umieścić informację o nazwie towaru, jego głównej cesze użytkowej, producencie lub importerze.

Małgorzata Piasecka-Sobkiewicz

 malgorzata.piasecka@infor.pl