Muzyka nie wpływa na dochody fryzjera

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu oddalił 29 sierpnia 2014 r. odwołanie Stowarzyszenia Autorów ZAiKS w sprawie przeciw właścicielowi zakładu fryzjerskiego z Wałbrzycha, który odmawiał płacenia tantiem za muzykę emitowaną z radia podczas pracy. Podtrzymał orzeczenie Sądu Okręgowego w Świdnicy, który postawił m.in. tezę, że nie można pobierać opłat za słuchanie muzyki w przypadku: gdy mamy do czynienia z przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą w niewielkich rozmiarach, odtwarzane utwory nie są publicznie dostępne (ograniczony krąg osób), radio odtwarzane jest nieregularnie, głównie dla pracowników i z niskiej jakości odbiorników.

- Sędzia w ustnym uzasadnieniu wskazał na art. 24 pkt 2 ustawy z 4 lutego 1994 r. - Prawo autorskie (t.j. Dz.U. z 2006 r. nr 90, poz. 631 ze zm.), który mówi, że można odbierać utwory za pomocą urządzeń radiowych lub telewizyjnych, choćby urządzenia te były umieszczone w miejscu ogólnie dostępnym, jeżeli nie łączy się z tym osiąganie korzyści majątkowych - informuje Marcin Węgrzynowski, właściciel salonu.

Jak dodaje mec. Maciej Mataczyński, który prowadził sprawę, linia obrony przed zarzutami ZAiKS oparła się na przedłożeniu dowodów, że muzyka odtwarzana w tym niewielkim salonie nie miała bezpośredniego wpływu na obroty i zainteresowanie klientek. - Jako materiał dowodowy przedstawiliśmy m.in. zestawienia dochodów z kolejnych okresów oraz oświadczenia 300 klientek stwierdzające, że dokonując wyboru zakładu, nie kierują się muzyką, ale jakością usług - mówi mecenas.

Jego zdaniem wyrok nie jest wprawdzie wiążący w innych sprawach, ale należy się spodziewać, że będzie brany pod uwagę przez inne sądy ze względu na kwestię utrzymania jednolitej linii orzeczniczej. Choć oczywiście w innych okolicznościach wyroki mogą być odmienne.

JP