Czas na zmiany

Uchwalenie we wrześniu 2011 r. ustawy o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego (dalej u.o.p.n. albo tzw. ustawa deweloperska) można porównać do uderzenia gromu z jasnego nieba. Poprzedzone zostało bardzo krótkim - biorąc pod uwagę skalę gospodarczego oddziaływania ustawy oraz brak dotychczasowego uregulowania w tym przedmiocie - procesem legislacyjnym, który trwał 4 miesiące, w większości przypadające na okres wakacyjny. Ustawa deweloperska od razu wzbudziła kontrowersje. Początkowa krytyka koncepcji ustawowej ingerencji w swobodę kontraktową pomiędzy deweloperem i nabywcą nieruchomości, wychodząca ze strony środowiska budowlanego, dość szybko przeistoczyła się w piętnowanie licznych niedoróbek legislacyjnych. Efektem wielu z nich są bowiem rozwiązania, co do których można mieć wyraźne wątpliwości czy oddają właściwie intencje prawodawcy (tutaj grono sceptyków poszerzyło się o instytucje finansowe, notariuszy, środowisko akademickie, podmioty pozarządowe, a nawet organizacje konsumenckie).