Brak skazania nie musi blokować zadośćuczynienia

Przepisy dotyczące przedawnienia roszczeń względem towarzystw ubezpieczeniowych na pierwszy rzut oka nie budzą większych wątpliwości. W dość oczywisty sposób wskazują okres, w trakcie którego osoba poszkodowana ma możliwość dochodzenia roszczeń od ubezpieczyciela, oraz wyznaczają moment, po którym ten skutecznie uchyli się od odpowiedzialności. Zgodnie z art. 442¹ par. 1 kodeksu cywilnego roszczenia z tytułu czynów niedozwolonych - również wykroczeń - przedawniają się po upływie 3 lat od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i osobie zobowiązanej do jej naprawienia, nie później jednak niż 10 lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wyrządzające szkodę. Odmienny termin przedawnienia dotyczy jednak roszczeń o zadośćuczynienie za krzywdę wynikłą z przestępstwa, tj. zbrodni lub występku - wynosi on 20 lat od dnia popełnienia przestępstwa bez względu na to, kiedy poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia.