Sąd Najwyższy interpretuje przepisy nie po myśli wierzycieli

Szeroko pojęte udzielenie finansowania zawsze wiąże się ryzykiem. Ten, kto angażuje środki pieniężne, bierze pod uwagę niebezpieczeństwo, że wskutek różnych okoliczności może nie osiągnąć zamierzonych zysków, a nawet stracić zainwestowane środki. Dlatego w praktyce obrotu kredytodawcy (czy inni finansujący) sięgają po różne rodzaje zabezpieczenia spłaty swoich wierzytelności. Wśród nich za najpewniejsze przyjęło się uznawać zabezpieczenie o charakterze rzeczowym, a w szczególności hipotekę. Jeżeli dłużnik nie reguluje swojego zobowiązania, to wierzyciel może zaspokoić się przynajmniej z nieruchomości obciążonej prawem hipotecznym i to niezależnie od tego, komu przysługuje prawo jej własności. W pewnych przypadkach, tak skuteczne wydawałoby się zabezpieczenie, nie będzie jednak gwarantowało możliwości zaspokojenia wierzytelności z nieruchomości obciążonej hipoteką.