Awaria systemu Poczty Polskiej a wysyłanie pism procesowych

Czy awaria musiała więc oznaczać gorączkowe planowanie wyprawy do biura podawczego w sądzie bądź przygotowywanie argumentacji na potrzeby ewentualnego wniosku o przywrócenie terminu? W świetle dotychczasowego orzecznictwa takie wnioski nasuwałyby się automatycznie. Sąd Najwyższy przyjmował bowiem, że art. 165 par. 2 k.p.c. nie może być wykładany rozszerzająco. Tym samym nie ma podstaw do takiej wykładni powołanego przepisu, zgodnie z którą oddanie pisma procesowego w polskiej placówce pocztowej operatora niebędącego operatorem wyznaczonym w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo pocztowe byłoby równoznaczne z wniesieniem pisma procesowego do sądu (por. postanowienie SN z 14 kwietnia 2016 r., sygn. akt IV CZ 15/16; odmiennie, z odwołaniem do konieczności prounijnej wykładni – postanowienie SN z 23 października 2015 r., sygn. akt V CZ 40/15).

Zapowiedź zmiany przyniosło postanowienie Sądu Najwyższego z 19 lipca 2017 r. (sygn. akt III UZP 3/17). Sąd Najwyższy, stojąc przed koniecznością odpowiedzi na pytanie „czy oddanie pisma procesowego w polskiej placówce operatora pocztowego innego niż operator wyznaczony, o którym stanowi art. 165 par. 2 k.p.c., jest równoznaczne z wniesieniem tego pisma do sądu w rozumieniu tego przepisu?”, zdecydował się zwrócić do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej o wyjaśnienie wpływu dyrektywy 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 15 grudnia 1997 r. w sprawie wspólnych zasad rozwoju rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty oraz poprawy jakości usług na stosowanie omawianego przepisu polskiej procedury cywilnej.