Po nowelizacji k.p.c. preferencje procesowe dla pracowników zostają utrzymane

Powód a prekluzja dowodowa

Analiza mec. Kapłona jest wnikliwa i rzetelna, jednak szersze spojrzenie na zagadnienie organizacji postępowania w sprawie pracowniczej prowadzi do wniosku, że nie do końca sprawa przedstawia się tak, jak twierdzi tytuł artykułu. Wprawdzie faktem jest, że w sprawie z zakresu prawa pracy będzie można przeprowadzić posiedzenie przygotowawcze, na którym strony będą miały obowiązek przedstawienia wszystkich dowodów pod rygorem ich pominięcia (nowy art. 20512 par. 1 kodeksu postępowania cywilnego). Nie oznacza to jednak pogorszenia sytuacji powoda pracownika. Przede wszystkim dlatego, że rygor ten zapadnie tylko w sprawach, w których posiedzenie przygotowawcze zostanie przeprowadzone i zakończone zatwierdzeniem planu rozprawy. Tymczasem sprawy pracownicze o wynagrodzenia i o inne świadczenia będą, z mocy znowelizowanego art. 5051 par. 1 k.p.c., rozpoznawane w postępowaniu uproszczonym, o ile tylko wartość przedmiotu sporu nie przekroczy 20 tys. zł. Tak więc lwia część roszczeń o wynagrodzenia i podobne świadczenia będzie rozpoznawana w postępowaniu uproszczonym. W tym zaś postępowaniu, z mocy znowelizowanego art. 5052 k.p.c., posiedzenie przygotowawcze będzie prowadzone tylko wtedy, gdy okoliczności sprawy uzasadniają przewidywanie, że przyspieszy to wydanie rozstrzygnięcia. W praktyce znaczy to, że harmonogram czynności (którym de facto jest plan rozprawy) trzeba będzie sporządzać tylko wtedy, gdy zarzutów, twierdzeń i dowodów będzie na tyle dużo, że należy zaplanować sposób postępowania z nimi. W przeciętnej sprawie z powództwa pracownika materiał dowodowy sprowadza się zaś do dokumentacji pracowniczej, zeznań kilku świadków i ewentualnie zeznań stron. Przy tak nikłej liczbie czynności do przeprowadzenia ich szczegółowe planowanie będzie z reguły zbyteczne.