Czy można finansować wynagrodzenie lekarza z ZFRON i innych źródeł

specjalista do spraw pomocy publicznej Lege Artis Konsulting

Tak, jednak należy pamiętać o wyłączeniu podwójnego finansowania tego samego celu. Jeżeli dysponent zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (ZFRON) dokonuje z poakcesyjnych środków publicznych zgromadzonych na tym funduszu wydatku przysparzającego pracodawcy, to wydatek taki stanowi pomoc publiczną w rozumieniu art. 87 TWE.

Wydatki przeznaczone na pokrycie kosztów płacy pracowników dysponenta ZFRON i innych osób świadczących na jego rzecz pracę polegającą na realizacji doraźnej opieki medycznej dla osób niepełnosprawnych mogą być dokonywane na podstawie par. 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych. Jeżeli stanowią one przysporzenie dla pracodawcy, a więc gdy dokonywane są z poakcesyjnych środków publicznych, to stanowią pomoc publiczną.

Wydatków tych należy dokonywać z uwzględnieniem nie tylko art. 33 ust. 4 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (dalej ustawa) określającej cele wydatków, ale także zgodnie z par. 8 wspomnianego rozporządzenia.

Zgodnie z tym przepisem intensywność pomocy wynosi do 100 proc. poniesionych wydatków. Norma zawarta w tym przepisie pozwala na wyeliminowanie udzielania pomocy de minimis na kwalifikowane cele w części, w jakiej już zostały sfinansowane ze środków publicznych. Dlatego pracodawca powinien ustalić, w jakiej kolejności korzysta z pomocy. Jeżeli w pierwszej kolejności zdecyduje się korzystać z pomocy w formie dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych - co jest korzystne dla większych zakładów - to w poz. 41 INF-D-P wykaże mniejszą kwotę pomniejszeń i otrzyma wyższe dofinansowanie, co z kolei zmniejszy wysokość kosztu do pokrycia z ZFRON.

Pracodawca może także wykazać wyższą kwotę pomniejszeń, otrzymać mniejsze dofinansowanie i w związku z tym sfinansować większą część kosztów z ZFRON. Z tego samego względu także organ udzielający pomocy przed wydaniem zaświadczenia na wydatki przeznaczone na koszty płacy pracowników zakładu pracy chronionej powinien ustalić, czy nie zostały sfinansowane ze środków publicznych (np. na podstawie art. 26a lub 26f ustawy), a następnie ustalić, czy poprzez uzyskanie pomocy de minimis w tym zakresie nie zostanie przekroczony pułap wielkości pomocy lub jej intensywności.

Jeżeli wszystkie warunki określone w rozporządzeniu zostały spełnione, to należy uzyskać zaświadczenie, wskazując na dzień zapłaty narzutów od wynagrodzeń, jako na dzień udzielenia pomocy (przysporzenia).

Art. 87 traktatu z 29 grudnia 2006 r. ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Dz.U.UE.C.06.321E.37).

Art. 26a i art. 33 ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz.U. z 2008 r., nr 14, poz. 92 z późn. zm.).

Par. 2 ust. 1 pkt 4 i par. 8 rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z 19 grudnia 2007 r. w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (Dz.U. nr 245, poz. 1810 z późn. zm.).