Czy można zameldować osobę mieszkającą w domku letniskowym

Czytelnik mieszka od kilku lat w domku letniskowym (altanie) znajdującym się na terenie ogródków działkowych. Wystąpił do urzędu gminy o zameldowanie go w tym domku na pobyt stały. Urzędnik twierdzi, że altana nie jest lokalem i nie może służyć do zamieszkiwania z zamiarem stałego pobytu. Dlatego nie chce zameldować czytelnika. Czy urzędnik ma rację?

Możliwe jest dokonanie zameldowania osób przebywających w altanie rodzinnego ogrodu działkowego, jeżeli jest to ich stałe miejsce pobytu. Taki pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21 lipca 2011 r. (II OSK 1216/10, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). NSA w pokreślił, że żaden przepis nie wymaga, aby organ meldunkowy dokonywał oceny zdatności altany do wypełniania funkcji mieszkaniowej. Celem obowiązku meldunkowego jest, zdaniem NSA, przede wszystkim zapewnienie prawidłowego funkcjonowania ewidencji ludności, która polega na rejestracji danych o miejscu pobytu (adresie) osób. Służy ona także ochronie interesów samych zainteresowanych. Umożliwia bowiem ich odnalezienie. Organy właściwe w sprawach ewidencji ludności powinny podejmować więc wszelkie działania w celu zapewnienia zgodności zapisów ewidencji ludności z rzeczywistym miejscem pobytu osób, na których ciąży obowiązek zameldowania lub wymeldowania. Istotę ewidencji ludności stanowi gromadzenie informacji w zakresie danych o miejscu pobytu osób. Chodzi o to, by dane te odpowiadały stanowi faktycznemu i nie tworzyły fikcji meldunkowej. Organy prowadzące ewidencję mają obowiązek podejmować wszelkie czynności służące rejestracji prawdziwych danych o miejscu pobytu osób. W ocenie NSA możliwości zameldowania osoby w altanie działkowej nie może przekreślić także to, że ustawa z 8 lipca 2005 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz.U. nr 169, poz. 1419 z późn. zm., dalej: ustawa) nie zakłada, by przeznaczeniem działek było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych. Wykorzystywanie altany działkowej do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wbrew przeznaczeniu działki rekreacyjnej określonemu w art. 13 ust. 4 ustawy nie wpływa na obowiązek organu meldunkowego rejestracji danej osoby w miejscu faktycznego pobytu.

Obowiązek meldunkowy przewiduje także nowa ustawa o ewidencji ludności, która wejdzie w życie 1 stycznia 2012 r. W myśl art. 27 ust. 1 tej ustawy obywatel polski przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest zobowiązany zameldować się w miejscu pobytu stałego lub czasowego najpóźniej w 30. dniu, licząc od dnia przybycia do tego miejsca. Ustawa potwierdza także, że zameldowanie na pobyt stały lub czasowy służy wyłącznie celom ewidencyjnym i ma na celu potwierdzenie pobytu osoby w miejscu, w którym się zameldowała.

Postępowanie administracyjne w sprawie zameldowania wszczęte na podstawie dotychczasowych przepisów i niezakończone do 1 stycznia 2012 r. rozpatruje się na podstawie ustawy z 24 września 2010 r. o ewidencji ludności

Leszek Jaworski

leszek.jaworski@infor.pl

Art. 9 ust. 2b ustawy z 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (t.j. Dz.U. z 2006 r. nr 139, poz. 993 z późn. zm.).

Art. 27 ust. 1, art. 28 ust. 4, art. 69 pkt 1 ustawy z 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz.U. nr 217, poz. 1427 z późn. zm.).