O przeciwwskazaniach orzeka lekarz

Starosta jest związany ostatecznym orzeczeniem lekarskim stwierdzającym przeciwwskazania do kierowania pojazdami mechanicznymi.

Starosta cofnął M.C. uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi oraz tramwajem z powodu stwierdzenia przeciwwskazań zdrowotnych. Organ powołał się na orzeczenie lekarskie wydane na podstawie rozporządzenia ministra zdrowia z 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 133 z późn. zm., dalej: rozporządzenie). Od decyzji starosty M.C. wniósł odwołanie.

Samorządowe kolegium odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu wskazało, że w postępowaniu dotyczącym cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi organy administracji nie mają kompetencji do kwestionowania zasadności orzeczeń lekarskich wydawanych przez uprawnionego lekarza. Z uwagi na stwierdzenie u M.C. przeciwwskazań do kierowania pojazdami zasadne było więc cofnięcie mu uprawnienia.

Kierowca od tej decyzji wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Ten oddalił ją. Zgodził się ze stanowiskiem kolegium o związaniu organu właściwego w sprawach kontroli uprawnień do kierowania pojazdami treścią orzeczenia lekarskiego. Od tego wyroku M.C. złożył skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny uznał ją za bezzasadną i oddalił.

Orzeczenie lekarskie, o jakim mowa w par. 10 ust. 1 i 4 oraz par. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia, nie jest opinią biegłego w rozumieniu art. 75 par. 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267; dalej: k.p.a.), która podlega kontroli organu administracji. Stanowi ono środek dowodowy, o którym mowa w art. 76 par. 2 k.p.a., i podlega ocenie organu tak jak każdy dowód w sprawie.

NSA zaznaczył, że dokument urzędowy korzysta z domniemania prawdziwości, tzn. że pochodzi od organu, który go wystawił, oraz domniemania zgodności z prawdą oświadczenia tego organu. Zatem w myśl art. 76 par. 3 k.p.a. dopuszczalne jest przeprowadzenie dowodu tylko przeciwko jego treści. Dlatego starosta był związany ostatecznym orzeczeniem stwierdzającym przeciwwskazania do kierowania przez skarżącego pojazdami mechanicznymi.

W orzecznictwie NSA przyjęto, że orzeczenia lekarskie wydane w trybie rozporządzenia nie podlegają weryfikacji przez organy administracji publicznej (starostę) w prowadzonych przez nie postępowaniach o wydanie lub cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi. Organy są związane takimi orzeczeniami lekarskimi i nie mają podstaw formalnoprawnych do kwestionowania okoliczności objętych ich treścią (por. wyrok NSA z 22 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 840/08, www.nsa.gov.pl).

z 10 października 2013 r., sygn. akt I OSK 952/12

Podsumowanie

Regulacja przewidziana w rozporządzeniu, a dotycząca czynności specjalistycznych, jakimi są badania lekarskie, sposobu ich przeprowadzania i rozpoznawania odwołań, stanowi procedurę odrębną od procedury administracyjnej. Ostateczne orzeczenie lekarskie nie podlega zatem weryfikacji zarówno pod względem ich treści, jak i procedowania.

Wyrok opracował Leszek Jaworski