Nie można skrócić kadencji komisji dyscyplinarnej

W odpowiedzi na pismo Urzędu X w sprawie możliwości wcześniejszego zakończenia kadencji komisji dyscyplinarnej Departament Prawny Kancelarii Prezesa Rady Ministrów uprzejmie informuje, co następuje.

Przepisy ustawy z 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. Nr 227, poz. 1505, z późn. zm.) oraz wydanego na jej podstawie aktu wykonawczego - rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 9 kwietnia 2009 r. w sprawie postępowania wyjaśniającego i postępowania dyscyplinarnego w służbie cywilnej (Dz. U. Nr 60, poz. 493) nie przewidują możliwości wcześniejszego zakończenia kadencji komisji dyscyplinarnej. Na gruncie stanu faktycznego przedstawionego we wspomnianym powyżej piśmie może to powodować, zwłaszcza w urzędach zatrudniających niewielką liczbę członków korpusu służby cywilnej - takich jak Urząd X, praktyczne trudności w funkcjonowaniu komisji dyscyplinarnych.

W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której większość członków komisji dyscyplinarnej Urzędu X utraciła status członków korpusu służby cywilnej, inni zaś zatrudnieni w tym urzędzie członkowie korpusu służby cywilnej nie wyrazili zgody na powołanie w skład komisji dyscyplinarnej. Oznacza to de facto, że komisja dyscyplinarna Urzędu X utraciła możliwość funkcjonowania (brak wymaganej liczby członków), a stan ten ma charakter trwały (wszyscy członkowie korpusu służby cywilnej spełniający kryteria członkostwa w komisji dyscyplinarnej odmówili powołania w jej skład).

W takim przypadku mamy do czynienia z konfliktem dwóch norm, tj. normy przewidującej odpowiedzialność dyscyplinarną wszystkich członków korpusu służby cywilnej, która jednocześnie nakazuje objęcie każdego urzędu, w którym zatrudnieni są członkowie korpusu służby cywilnej, jurysdykcją komisji dyscyplinarnej, oraz normy przewidującej kadencyjność komisji dyscyplinarnych, bez możliwości jej skracania.

W opinii Departamentu Prawnego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów kwestia podlegania przez członków korpusu służby cywilnej odpowiedzialności dyscyplinarnej jest kluczowa z punktu widzenia zapewnienia prawidłowej realizacji obowiązków członków korpusu służby cywilnej i w razie niedającej się usunąć sprzeczności powinna mieć pierwszeństwo przed koniecznością przestrzegania formalnych wymogów dotyczących powoływania komisji dyscyplinarnych. W omawianej sprawie należy zatem uznać, że jakkolwiek przepisy nie dopuszczają wcześniejszego zakończenia kadencji komisji dyscyplinarnej przez dyrektora generalnego urzędu, to w przypadku Urzędu X takie zakończenie faktycznie nastąpiło, z uwagi na czynniki o charakterze obiektywnym.

Stan faktyczny na dzień, w którym nastąpiła utrata statusu członków korpusu służby cywilnej przez większość członków komisji dyscyplinarnej Urzędu X, pozwalał zatem na przyjęcie, że z tym dniem zakończyła działalność komisja dyscyplinarna Urzędu X, a jego dyrektor generalny powinien był podjąć przewidziane przepisami działania zmierzające do objęcia członków korpusu służby cywilnej zatrudnionych w kierowanym przez siebie urzędzie jurysdykcją komisji dyscyplinarnej. Dyrektor generalny mógł w takim przypadku powołać nową komisję dyscyplinarną (co, jak ustalono powyżej, nie było możliwe z uwagi na brak zgody członków korpusu służby cywilnej uprawnionych do ewentualnego zasiadania w komisji dyscyplinarnej) albo powołać, w drodze porozumienia dyrektorów generalnych urzędów, wspólną komisję dyscyplinarną.

Wątpliwości budzi natomiast możliwość wcześniejszego zakończenia kadencji komisji dyscyplinarnej Urzędu Y, w szczególności w celu utworzenia wspólnej komisji dyscyplinarnej z innym urzędem. W przypadku komisji dyscyplinarnej Urzędu Y nie zachodziły bowiem analogiczne przyczyny do tych, które doprowadziły do zakończenia kadencji komisji dyscyplinarnej Urzędu X. Jak można wnioskować z przekazanych materiałów, jedynym powodem zakończenia kadencji komisji dyscyplinarnej Urzędu Y była chęć utworzenia wspólnej komisji dyscyplinarnej z Urzędem X. Należy uznać, że powód ten nie był wystarczający i nie miał oparcia w obowiązujących przepisach.

Reasumując, należy uznać, że dyrektor generalny Urzędu X, po uznaniu faktycznego zakończenia kadencji przez dotychczasową komisję dyscyplinarną i stwierdzeniu niemożności powołania nowej komisji dyscyplinarnej, powinien dążyć do utworzenia wspólnej komisji dyscyplinarnej z urzędem, który aktualnie nie posiadał komisji dyscyplinarnej (ale nie z urzędem już posiadającym komisję dyscyplinarną). Oczywiście utworzenie wspólnej komisji dyscyplinarnej z najbliższym innym urzędem byłoby najbardziej naturalne, niemniej jednak przepisy nie przewidują takiego wymogu - wspólna komisja dyscyplinarna może być utworzona z dowolnym nieposiadającym komisji dyscyplinarnej urzędem, położonym w dowolnej części kraju. Należy także stwierdzić, że w omawianym stanie faktycznym dyrektor generalny Urzędu Y nie miał podstaw do uchylenia decyzji powołującej komisję dyscyplinarną Urzędu Y.

@RY1@i02/2013/219/i02.2013.219.088000500.802.jpg@RY2@

Opinię przygotowali i zredagowali:

Dobrosław Dowiat-Urbański

 Zastępca Dyrektora

Michał Frączkiewicz

 Radca Prezesa Rady Ministrów

Opinię zredagował:

Michał Graczyk

Radca Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów