Organ nie będzie się zajmował szukaniem pełnomocnictwa w aktach innych spraw

Jeżeli strona postępowania administracyjnego ustanowiła pełnomocnika do wszystkich spraw, w tym także tych, które w przyszłości mogą być przedmiotem postępowań, to pełnomocnik zobligowany jest złożyć uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa do akt każdej ze spraw.

Prezydent miasta zawiadomił przedsiębiorcę o zamiarze wszczęcia kontroli na podstawie art. 84 ust. 1 oraz art. 85 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym (Dz.U. z 2001 r. nr 125, poz. 1371 ze zm.) dotyczącej prowadzonej przez niego działalności w zakresie wykonywania usług transportu drogowego.

Zawiadomienie wysłano na adres zamieszkania skarżącego. Kontrola okazała się niemożliwa z uwagi na jego nieobecność.

Organ wezwał więc przedsiębiorcę do przedłożenia dokumentacji oraz informacji na temat prowadzonej działalności gospodarczej. Pismo doręczono mu na adres zamieszkania.

Wobec niezajęcia przez skarżącego stanowiska prezydent cofnął mu licencję na wykonywanie transportu drogowego osób.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzekło o utrzymaniu zaskarżonej decyzji, uznając, że organ prawidłowo podjął czynności dotyczące kontroli okresowej co 5 lat w zakresie spełniania wymagań do wydania licencji.

Przedsiębiorca złożył skargę, którą sąd administracyjny oddalił. Wskazał, że skarżący występował jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą w formie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. A zatem należało mu doręczać pisma zgodnie z art. 42-44 kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż to na nim spoczywały prawa i obowiązki. WSA zauważył, że zarówno w ewidencji działalności gospodarczej, jak i w licencji wymieniony był adres domowy skarżącego. Przedsiębiorca wniósł skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę. W ocenie sądu istota sporu w sprawie sprowadza się do wyjaśnienia, od którego momentu skarżący był skutecznie reprezentowany przez pełnomocnika, któremu w związku z tym należało doręczyć pisma procesowe stosownie do art. 40 ust. 2 k.p.a.

NSA wskazał, że pełnomocnictwo udzielone przez stronę w postępowaniu administracyjnym może obejmować upoważnienie do prowadzenia wszelkich spraw w imieniu strony lub do prowadzenia poszczególnych spraw albo też ich części bądź tylko niektórych czynności procesowych. Dla wykazania, że pełnomocnik został ustanowiony, niezbędne jest okazanie dokumentu stwierdzającego jego ustanowienie.

Z momentem przedstawienia pełnomocnictwa przez mocodawcę pełnomocnik wykazuje umocowanie do działania w postępowaniu, a organ uzyskuje możliwość zbadania prawidłowości i zakresu pełnomocnictwa.

Należy odróżnić stosunek pełnomocnictwa istniejący pomiędzy mocodawcą a pełnomocnikiem od ustanowienia pełnomocnika w postępowaniu. Pełnomocnictwo, aby mogło wywrzeć skutek w postępowaniu, musi zostać uzewnętrznione, czyli informacja o jego istnieniu musi dotrzeć do organu w myśl art. 33 par. 2 k.p.a.

Informacja ta musi znaleźć odzwierciedlenie w aktach sprawy. Organ musi zostać zawiadomiony o fakcie ustanowienia pełnomocnika w danej sprawie, np. przez złożenie dokumentu pełnomocnictwa do akt.

Nie ma on obowiązku poszukiwania pełnomocnictwa w aktach innych spraw.

W rozpoznawanej sprawie pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego radcy prawnemu zostało dołączone do odwołania od decyzji organu I instancji. Zatem w tej dacie organ dowiedział się o istnieniu pełnomocnika i od tego momentu był zobowiązany wysyłać pisma na adres pełnomocnika, a nie skarżącego.

z 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt II GSK 690/13

DGP przypomina

Ważne orzeczenie NSA

● z 26 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 271/11: uprawnienie pełnomocnika do reprezentowania mocodawcy dotyczy całej sprawy, w tym także na etapie nadzwyczajnym - wznowieniowym.

● z 26 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 140/12: potwierdzające stanowisko wyrażone w przedstawionym orzeczeniu o sygn. akt II GSK 690/13.

Szczepan Borowski

asystent sędziego NSA

Komentarz eksperta

Niejasny moment, od kiedy strona jest reprezentowana w sprawie

@RY1@i02/2013/212/i02.2013.212.02300020b.803.jpg@RY2@

Prof. dr hab. Marek Chmaj Chmaj i Wspólnicy Kancelaria Radcowska

Wyrok zasługuje na akceptację. Rozstrzyga kontrowersyjne przypadki, w których strona udzielała pełnomocnictwa ogólnego, obejmującego również sprawy, które w przyszłości mogły stać się przedmiotem postępowania. Niejasny stawał się moment, od którego strona reprezentowana była przez pełnomocnika w danej sprawie. Wyrok bezpośrednio dotyczy jednej z podstawowych kwestii postępowania administracyjnego, jaką jest ustanowienie i działanie przez pełnomocnika.

Zgodnie z uzasadnieniem kluczowe jest wyraźne rozróżnienie pomiędzy stosunkiem pełnomocnictwa łączącym pełnomocnika i jego mocodawcę a pełnomocnictwem w postępowaniu. Ponadto zdaniem NSA niedopuszczalne jest, aby organy administracji zobowiązane były do poszukiwania pełnomocnictwa w aktach innych spraw strony. Konsekwencją przyjęcia takiego rozumowania jest słuszna teza, że obowiązki organu wobec pełnomocnika aktualizują się dopiero z chwilą jego skutecznego ustanowienia w danym postępowaniu. Skutecznym ustanowieniem pełnomocnika w postępowaniu (z którego wynikają prawa i obowiązki organu oraz strony) nie będzie zatem samo udzielenie pełnomocnictwa, lecz zawiadomienie organu o tym fakcie poprzez złożenie uwierzytelnionego odpisu dokumentu potwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa do akt sprawy.