Uzasadnienie wniosku to nie dowód

Organ nie może uznać uzasadnienia wniosku o wymeldowanie za dowód, jeśli nie stanowi ono oświadczenia złożonego pod rygorem odpowiedzialności za fałszywe zeznania.

Burmistrz miasta orzekł o wymeldowaniu T.P. z pobytu stałego z uwagi na spełnienie przesłanek art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U. z 1974 r. nr 14, poz. 85 z późn. zm.). Organ wskazał, że kobieta dobrowolnie i trwale opuściła miejsce swojego stałego pobytu i na stałe zamieszkała w Niemczech. Orzekł, że chodzi jej jedynie o utrzymywanie fikcyjnego zameldowania.

T.P. wniosła odwołanie. Organ II instancji odmówił przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków wymienionych w odwołaniu. Stwierdził, że organy administracji publicznej powinny działać wnikliwie i szybko. Nadto powinny posługiwać się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy. Z uwagi na to, że zgromadzony materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że T.P. nie zamieszkuje na stałe w lokalu, niecelowe jest powołanie kolejnych świadków. Spowoduje to bowiem znaczne przedłużenia postępowania. T.P. wniosła skargę do WSA w Lublinie. Zarzuciła organowi dokonanie błędnych ustaleń faktycznych oraz nieuwzględnienie dowodów z zeznań świadków zgłoszonych w odwołaniu.

Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Jego zdaniem prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej wiąże się z dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego, zebraniem, rozpatrzeniem i oceną materiału dowodowego. Organ może dokonać ustaleń faktycznych na podstawie konkretnych dowodów uzyskanych zgodnie z wymogami prawa. Podstawą takich ustaleń nie mogą być wadliwie przeprowadzone dowody. Sędziowie podkreślili, że jeśli chodzi o dowody z zeznań świadków oraz przesłuchania stron, niezbędne jest, aby organ zawiadomił stronę o dopuszczeniu dowodu, poinformował o tym, w jakim miejscu i terminie owe dowody zostaną przeprowadzone - przynajmniej na 7 dni przed terminem. Strona ma bowiem prawo brać udział w przeprowadzeniu dowodów, może zadawać pytania i składać wyjaśnienia.

Uzasadnienia wniosku o wymeldowanie nie można potraktować jako dowodu, skoro nie stanowi ono oświadczenia złożonego pod rygorem odpowiedzialności za fałszywe zeznania. Sąd zdyskwalifikował zebrane w sprawie dowody, ponieważ zostały przeprowadzone ad hoc, bez uprzedniego dopuszczenia i bez powiadomienia stron o miejscu i terminie przesłuchań oraz oględzin. Zasadom czynnego, bezpośredniego udziału w przeprowadzeniu dowodu nie czyni zadość możliwość zapoznania się przez strony z protokołem zeznań świadka. Prowadzi to bowiem do pozbawienia możliwości zadawania świadkowi pytań.

z 19 marca 2013 r., sygn. akt III SA/Lu 378/12

Podsumowanie

Zgodnie z art. 15 ust. 2. ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych organ gminy wydaje na wniosek właściciela lub innego podmiotu dysponującego tytułem prawnym do lokalu lub z urzędu decyzję w sprawie wymeldowania osoby, która opuściła miejsce pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 3 miesiące i nie dopełniła obowiązku wymeldowania się.

Wyroki opracowała Ewelina Stępień