Wstrzymanie wykonania czynności przez sąd ma charakter wyjątkowy

Nie można z góry wykluczyć dopuszczalności wstrzymania wykonania pozwolenia wodnoprawnego wydanego na podstawie przepisów ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych w związku z ustawą Prawo wodne.

Właścicielka nieruchomości, na której działają restauracja, stacja LPG oraz parking złożyła do sądu skargę na decyzję dyrektora Zarządu Gospodarki Wodnej udzielającą GDDKiA pozwoleń wodnoprawnych w związku z postępowaniem dotyczącym realizacji inwestycji drogowej prowadzonym w trybie specustawy drogowej. Wraz ze skargą wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji wodnoprawnej.

WSA oddalił wniosek. Wskazał, że wstrzymanie wykonania decyzji możliwe jest, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Podstawową przesłanką wstrzymania jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania tego spoczywa na osobie wnioskującej o tę tymczasową ochronę.

Od tego postanowienia skarżąca wniosła zażalenie. Podniosła, że wykonanie decyzji spowoduje całkowity brak możliwości wjazdu, a co za tym idzie - znaczne szkody materialne dla prowadzonej na placu działalności. Po podjęciu prac nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego albowiem sam projekt prac zawiera zmiany zagospodarowania i likwidację zjazdów.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Uzasadniając orzeczenie, podkreślił, że ochrona tymczasowa, o której mowa w art. 61 par. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odnosi się do aktów lub czynności, które generalnie nadają się do wykonania.

Decyzja wodnoprawna, wydana w ramach zwykłego postępowania administracyjnego, co do zasady nie ma takich cech. Decyzja ta jest jedynie warunkiem koniecznym niektórych późniejszych działań podmiotu, np. decyzja wodnoprawna jest wymagana dla dalszej realizacji zamierzeń budowlanych na podstawie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.

Dopiero akty uzyskane w ich następstwie, np. pozwolenie na budowę, mogą prowadzić do powstania sytuacji sprecyzowanych w art. 61 par. 3 p.p.s.a. NSA wskazał jednocześnie, że ustawodawca tworzy wiele różnego rodzaju procedur specjalnych, znacząco modyfikujących zwykłe postępowanie administracyjne.

Przykładem w tym zakresie jest ustawa z 10 kwietnia 2003 r. (tzw. specustawa drogowa), na podstawie której wszczęte zostało w niniejszej sprawie postępowanie mające na celu wydanie rozstrzygnięcia wodnoprawnego.

Skutki, jakie może pociągać za sobą wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, zwłaszcza w kontekście art. 31 ust. 2 wymienionej ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. (zakaz wyeliminowania tego rodzaju decyzji z obrotu prawnego, a więc zakaz przywrócenia stanu poprzedniego), przy jednoczesnym uwzględnieniu charakteru decyzji wodnoprawnej (mającej cechy decyzji wiążącej w postępowaniu o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej - w istocie będące częścią składową tej decyzji) może uzasadniać potrzebę udzielenia ochrony tymczasowej już na etapie postępowania kontrolującego zasadność decyzji wodnoprawnej (tym bardziej że w sprawie nadano decyzji wodnoprawnej rygor natychmiastowej wykonalności).

W ocenie NSA decyzja wodnoprawna może nakładać na podmiot wnioskujący obowiązek wykonania lub likwidacji określonych urządzeń wodnych, z których korzystają osoby trzecie.

Zdaniem NSA rozważania sądu I instancji w tym zakresie były niewystarczające.

z 14 marca 2013 r., sygn. akt II OZ 171/13

DGP PRZYPOMINA

Najnowsze orzeczenia

● Postanowienie NSA z 19 marca 2013 r., sygn. akt II OZ 181/13

● Postanowienie NSA z 12 lutego 2013 r., sygn. akt II GZ 60/13

Szczepan Borowski

asystent sędziego NSA

KOMENTARZ EKSPERTA

Wykonanie danego aktu powinno być interpretowane szeroko

@RY1@i02/2013/062/i02.2013.062.02300050f.803.jpg@RY2@

dr Kazimierz Bandarzewski, z Katedry Prawa Samorządu Terytorialnego Uniwersytetu Jagiellońskiego

Stanowisko zajęte w uzasadnieniu odnosi się do istotnej z punktu widzenia praktyki kwestii. Dotyczy wykładni art. 61 par. 3 p.p.s.a., zgodnie z którym po wniesieniu skargi sąd administracyjny może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonywanie aktu administracyjnego, ale tylko przy zaistnieniu jednej z dwóch przesłanek: a) niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody związanej z wykonaniem zaskarżonego aktu lub b) spowodowania przez wykonywanie zaskarżonego aktu trudnych do odwrócenia skutków. Zajęte przez sąd stanowisko wskazuje, że pojęcie wykonania danego aktu winno być interpretowane szeroko, jako każda sytuacja, w której posłużenie się przez stronę lub organ administracyjny danym aktem może spowodować zaistnienie jednej z ww. przesłanek. Dotyczy to także wykonania w zakresie skutków prawnych, czyli sytuacji, w której na podstawie zaskarżonej decyzji może zostać wydana inna decyzja zawierająca w swojej treści już ostateczne rozstrzygnięcia. Tak szerokie rozumienie tych przesłanek w szczególności winno mieć zastosowanie wszędzie tam, gdzie ustawodawca maksymalnie ogranicza prawa stron w postępowaniu administracyjnym. Procedura wydania, na podstawie tzw. specustawy, decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej jest właśnie przykładem postępowania, w którym zasada szybkości postępowania została uznana za niezmiernie ważną.