Jak oznacza się trwałość produktów spożywczych
Jaka jest różnica między informacjami "termin przydatności do spożycia" a "data minimalnej trwałości" zamieszczonymi na opakowaniach produktów? - pyta pani Iwona.
Termin przydatności do spożycia to czas, po upływie którego wyrób spożywczy nie nadaje się do jedzenia. Data (dzień, miesiąc, rok) poprzedzona jest określeniem "należy spożyć do...". Ta informacja podawana jest na środkach spożywczych szybko psujących się, takich jak niektóre produkty mięsne, produkty garmażeryjne, gotowe do spożycia sałatki, jogurty, śmietana, świeżo tłoczony sok z owoców, a także artykuły przeznaczone dla niemowląt i dzieci do lat trzech. Na etykiecie powinna też być informacja o warunkach ich przechowywania. Natomiast data minimalnej trwałości do spożycia to data, do której prawidłowo przechowywany produkt spożywczy zachowuje właściwości jakościowe i zdrowotne. Powinna być poprzedzona określeniem: "najlepiej spożyć przed", jeśli jest określona data dzienna, lub "najlepiej spożyć przed końcem" w innych przypadkach. Dla środków spożywczych, których trwałość nie przekracza 3 miesięcy, można podać tylko dzień i miesiąc, od 3 do 18 miesięcy - miesiąc i rok, a powyżej 18 miesięcy tylko rok.
Produkty oznaczone datą minimalnej trwałości są odpowiednio utrwalone, np. w bardzo wysokiej temperaturze. W przypadku przekroczenia podanej daty może pogorszyć się ich smak, kolor lub zapach, ale spożycie ich nie powinno zagrażać zdrowiu. Nie oznacza to jednak, że taki produkt możemy przechowywać w nieskończoność.
Na wielu opakowaniach, w miejscu, gdzie powinna się znaleźć konkretna data cyfrowa, widzimy adnotację "termin przydatności na boku opakowania lub na wieczku". Nie jest to błędem lub niedopatrzeniem, pod warunkiem że cyfrowa data widnieje we wskazanym przez producenta miejscu. Środki spożywcze oznakowane datą minimalnej trwałości lub terminem przydatności do spożycia mogą znajdować się w obrocie tylko do tej daty lub terminu. Nawet ich przecena nie uprawnia do sprzedawania po przeterminowaniu. - Już teraz sieci handlowe starają się wprowadzać różne rozwiązania, dzięki którym towar przeterminowany nie ma szans trafić do klienta. Przykładem jest Biedronka, gdzie system kodów GS1 DataBar powoduje blokowanie przy kasie niektórych grup produktów z upływającym terminem ważności. Ponadto oczywiście pracownicy sieci handlowych codziennie sprawdzają daty na produktach na półkach sklepowych. Mimo to istotne jest, aby wyrobić w sobie nawyk czytania etykiet, sprawdzania dat, składu produktu, bo w ten sposób można mieć realny wpływ na to, co trafia do naszego koszyka - podkreśla Sylwia Krzyżycka, dyrektor działu kontroli jakości w Jeronimo Martins Polska SA. Uwaga! Nie ma wymogu oznaczania datą minimalnej trwałości ani terminem przydatności do spożycia m.in. świeżych owoców i warzyw, soli kuchennej (z wyjątkiem jodowanej), cukru, niektórych wyrobów cukierniczych, produktów piekarskich i ciastkarskich, które są przeznaczone do spożycia w ciągu 24 godzin, octu, wyrobów winiarskich.
Renata Żaczek
Podstawa prawna
Par. 2, par. 11-12 rozporządzenia ministra rolnictwa i rozwoju wsi z 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz.U. nr 137, poz. 966 z późn. zm.). Art. 3, art. 52 ustawy z 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 136, poz. 914 z późn. zm.).
@RY1@i02/2014/066/i02.2014.066.00700040d.802.jpg@RY2@
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu