Uchwała gminy dotycząca opieki nad bezdomnymi zwierzętami musi być szczegółowa

Tak. Pogląd ten potwierdza wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 21 września 2017 r. (sygn. akt II SA/Go 721/17). Sąd stwierdził w nim, że program uchwalony przez radę gminy w zakresie obligatoryjnych - wskazanych w art. 11a ust. 2 ustawy o ochronie zwierząt (dalej: u.o.z.) - zadań gminy, powinien być realizowany poprzez wskazanie w nim podmiotów, które wykonują na terenie jednostki zadania wynikające z powyższych przepisów, powołując się na zawarcie z nimi stosownych umów. Zdaniem WSA przemawia za tym także charakter programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania ich bezdomności. Jest on bowiem uchwalany na krótki okres - corocznie, do 31 marca - art. 11a ust. 1 u.o.z.

Gorzowski sąd administracyjny wyjaśnił także, że szczególnie istotne jest również to, że omawiany program ma istotne znaczenie informacyjne dla mieszkańców. Mogą się z niego dowiedzieć, kto na terenie gminy prowadzi schronisko dla bezdomnych zwierząt lub gospodarstwo rolne zapewniające miejsce zwierzętom gospodarskim albo też jest podmiotem zobowiązanym do całodobowej opieki weterynaryjnej w razie zdarzeń drogowych z udziałem zwierząt. Określenie podmiotów realizujących program pozwala mieszkańcom zachować się w sposób w nim przewidziany i oddać zwierzę do właściwego schroniska lub zawieźć poszkodowane w wypadku drogowym zwierzę do właściwego lekarza weterynarii. W tym kontekście należy zauważyć, że w orzecznictwie wskazywano, iż brak przyjęcia precyzyjnych i jasnych regulacji gminnych, wskazujących podmiot zobowiązany do całodobowej opieki weterynaryjnej w przypadku zdarzeń drogowych z udziałem zwierząt, nie tylko nie realizuje obowiązku zapewnienia w jak najszybszym czasie opieki nad bezdomnymi zwierzętami, ale też zagwarantowania bezpieczeństwa publicznego (por. wyrok NSA z: 30 marca 2016 r., sygn. akt II OSK 221/16, i 13 marca 2013 r., sygn. akt II OSK 37/13, wyrok WSA we Wrocławiu z 3 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Wr 600/15, wyrok WSA w Lublinie z 27 września 2012 r., sygn. akt II SA/Lu 591/12).

Natomiast odnośnie charakteru prawnego programu, WSA w Gorzowie Wlkp. wskazał, że konkretyzuje on sposoby działania gminy w celu należytego wypełnienia obowiązków wynikających z u.o.z. Jego treść stanowią zatem plany, prognozy i zasady postępowania w określonych sytuacjach, których realizacja jest zadaniem własnym gminy. Do istotnych cech programu trzeba jednak zaliczyć to, że obok postanowień indywidualno-konkretnych zawiera postanowienia o charakterze generalno-abstrakcyjnym. Biorąc pod uwagę materię programu skierowanego do nieokreślonego kręgu odbiorców realizujących zadania w zakresie opieki nad bezdomnymi zwierzętami oraz zapobiegania bezdomności zwierząt, a także powszechność obowiązywania, trzeba uznać, że taka uchwała stanowi akt prawa miejscowego (por. wyroki NSA z 12 października 2016 r., sygn. akt II OSK 3245/16, 13 marca 2013 r., sygn. akt II OSK 37/13).

ⒸⓅ

Leszek Jaworski

Podstawa prawna

Art. 11a ust. 1-2 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1840).