Uchwała nie może ingerować w wysokość opłaty w prywatnym żłobku

Tak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) w Gliwicach, który rozpatrywał skargę złożoną przez Regionalną Izbę Obrachunkową (RIO) w Katowicach. Wniosła ona o stwierdzenie nieważności uchwały podjętej przez Radę Miasta Zabrze w sprawie dotacji przekazywanej prywatnym żłobkom i klubom dziecięcym, działającym na jego terenie. RIO zarzuciła jej naruszenie art. 60 ust. 2 ustawy z 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 204 ze zm.). Zgodnie z nim, gdy samorząd zdecyduje się przyznawać podmiotom prowadzącym placówki dotację celową na dziecko, to wtedy wysokość takiego wsparcia, zasady jego ustalania i rozliczania, a także kategorie dzieci nim objęte są określane w uchwale radnych. Wątpliwości RIO co do właściwego zastosowania tego przepisu wzbudziła zaś regulacja, która zakładała, że dotacja jest udzielana, gdy podmiot prowadzący żłobek lub klub dziecięcy pobiera od rodziców (opiekunów prawnych) dziecka opłatę za pobyt w wysokości nieprzekraczającej 1 tys. zł miesięcznie.

Zdaniem organu nadzoru z art. 60 ust. 2 ustawy nie wynika kompetencja dla rady gminy do wypowiadania się w drodze aktu prawa miejscowego w zakresie należności, jakie właściciel pobiera od rodziców dzieci uczęszczających do żłobka lub klubu dziecięcego. Organ uchwałodawczy jest bowiem uprawniony do ustalenia wysokości dotacji, ale nie dysponuje prawem do regulowania maksymalnej stawki opłaty za pobyt. Taka opłata jako element relacji między podmiotem prowadzącym placówkę, czyli przedsiębiorcą, a jego klientem wykracza też poza pojęcie dotacji celowej.