NSA potwierdza: tłumaczenie to usługa, a nie dzieło

Firma I., działająca w branży transportowo-spedycyjnej, prowadziła szeroką działalność na rynkach zagranicznych, dlatego zatrudniała na podstawie umów o dzieło osoby zajmujące się tłumaczeniami umów i dokumentów z różnych języków. Umowy te zostały zakwestionowane najpierw przez ZUS (w zakresie ubezpieczeń społecznych), a następnie przez Narodowy Fundusz Zdrowia – tym razem w odniesieniu do ubezpieczenia zdrowotnego, gdyż – jak to zwykle w takich przypadkach – wynagrodzenia z tytułu tych umów nie były oskładkowane.

NFZ w decyzji stwierdził, że przedmiotem umów było tłumaczenie z języka niemieckiego, jego wykonywanie przez zainteresowanego zaś było ciągiem określonych czynności starannego działania zmierzającego do osiągnięcia skutku w postaci tłumaczenia. Czynności wykonywane przez zainteresowanego w żaden sposób nie zmierzały do powstania nowego bądź zmodyfikowanego w sposób stanowiący o jego indywidualnym charakterze, samoistnego dzieła. Tłumaczenia dokonywane przez zainteresowanego były w istocie efektem starannego działania. Natomiast okoliczności, jakie podaje spółka, podkreślając wiele trudności wynikających z charakteru pracy, tym bardziej przemawiają za zakwalifikowaniem kontraktu jako umowy starannego działania – czyli umowy zlecenia albo o świadczenie usług. Także fakt, że zamawiający – firma I. – dokładnie wyznaczał wytyczne co do realizacji umowy oraz jego znajomość poszczególnych czynności zainteresowanego świadczą o charakterze umowy zlecenia, gdzie istotny jest trud włożony w wykonywaną pracę, a nie jej efekt. Tym samym NFZ stwierdził, że tłumacze zatrudnieni przez firmę I. w istocie pracowali na zlecenie i powinni być objęci ubezpieczeniem zdrowotnym, konsekwencją czego będzie obciążenie firmy zaległymi składkami zdrowotnymi.