Ubezpieczony nie może wybrać świadczenia
Korzystniejsza emerytura to ta nominalnie wyższa – orzekł Sąd Najwyższy, rozpatrując sprawę związaną z polsko-amerykańską umową o zabezpieczeniu społecznym.
Sprawa dotyczyła ustalenia prawa do zagranicznego świadczenia. Jacek S. wcześniej uzyskał emeryturę polską, obliczoną na podstawie zatrudnienia w kraju. Przebywał jednak przez wiele lat w USA i tam również nabył uprawnienia emerytalne.
ZUS ustalił Jackowi S. emeryturę proporcjonalną, obliczoną na podstawie zatrudnienia w Polsce i w USA. Wynikało to z art. 9 pkt 4 umowy o zabezpieczeniu społecznym między Rzecząpospolitą Polską a Stanami Zjednoczonymi z 2 kwietnia 2008 r. Jednocześnie zakład zawiesił tak wyliczoną emeryturę, kontynuując wypłatę świadczenia obliczonego na podstawie wyłącznie polskich okresów ubezpieczenia. Jacek S. zażądał wypłaty emerytury proporcjonalnej. ZUS odmówił, wskazując, że byłaby ona mniej korzystna niż pełna polska, a przepis art. 9 pkt 3 umowy przewiduje, że świadczenie proporcjonalne przysługuje tylko wtedy, gdy jego wysokość jest korzystniejsza niż świadczenia ustalonego na podstawie polskich przepisów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.