Prokurator generalny: świadczenie tylko dla niepracujących
Przepisy, kt ó re nie pozwalają łączyć wypłaty świadczenia pielęgnacyjnego dla osoby opiekującej się niepełnosprawnym członkiem rodziny z pracą zarobkową, nie naruszają konstytucyjnej zasady wolności pracy.
Tak uważa prokurator generalny, który stwierdził przy tym, że ograniczenia dotyczą świadczeniobiorcy jako opiekuna ubiegającego się o wsparcie, a nie jako osoby wykonującej zawód. W stanowisku przesłanym do Trybunału Konstytucyjnego, do którego wpłynęła skarga konstytucyjna w tej sprawie, zaproponował umorzenie postępowania (sygn. akt SK 18/22).
Spór o interpretację przepisów rozpoczął obywatel, który nie zrezygnował z wykonywania doraźnych zleceń, przez co nie dostał tego świadczenia. Po tym, jak Naczelny Sąd Administracyjny odmówił mu prawa do wsparcia, skierował skargę do Trybunału Konstytucyjnego o rozstrzygnięcie, czy art. 17 ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tj. Dz.U. z 2022 r. poz. 615 ze zm.) jest sprzeczny z art. 65 ust. 1 konstytucji w zakresie, w jakim uzależnia prawo do świadczenia pielęgnacyjnego od rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Ten przepis powoduje, że osoba sprawująca opiekę nad niepełnosprawnym nie może podjąć zatrudnienia ani jakiejkolwiek pracy zarobkowej, niezależnie od jej wymiaru czasowego i dochodowego.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.