Zachęcanie poprzez karanie, czyli mącenie wody (w rurach)

Takie ważne zmiany przewiduje projekt nowelizacji ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz niektórych innych ustaw skierowany niedawno do opiniowania. Jego głównym celem jest wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/2184 z 2020 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, na co państwa członkowskie mają czas do końca stycznia przyszłego roku. Upraszczając założenia unijnych regulacji, chodzi przede wszystkim o to, by zapewnić większe bezpieczeństwo wody pitnej, m.in. dzięki modyfikacji systemu kontroli jej jakości. Jednak zdaniem ekspertów polski ustawodawca w proponowanej regulacji zdecydowanie wyszedł poza unijne przepisy i z sensownej dyrektywy stworzył legislacyjną niedoróbkę.

Przegląd co sześć lat

Z punktu widzenia spółdzielni i wspólnot mieszkaniowych szczególnie kontrowersyjne jest rozwiązanie, które w teorii ma ukrócić nieprawidłowości w instalacjach wodociągowych. Chodzi tutaj przede wszystkim o konieczność wyeliminowania ołowianych rur, które mogą stwarzać zagrożenie dla zdrowia ludzi, a także zapobieganie tworzeniu się ognisk legionelli. To bakterie, którymi można się zarazić, wdychając wodno-powietrzny aerozol (np. z zanieczyszczonej fontanny). Przebieg choroby bywa ciężki, może prowadzić do zapalenia płuc, a w wyjątkowo ciężkich przypadkach nawet do śmierci. Ustawodawca w nowych przepisach wskazuje, że w związku z tymi zagrożeniami „zachęca się właścicieli lub zarządców budynków do przeprowadzania oceny ryzyka w wewnętrznych systemach wodociągowych”.