Niejasne zasady powoływania grup diagnostyczno-pomocowych

Ten problem został poruszony w zapytaniu nr 59 skierowanym przez grupę posłów reprezentowanych przez Piotra Górnikiewicza z klubu Polska 2050–Trzecia Droga do Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (MRPiPS). Parlamentarzyści wskazują, że zgodnie z art. 9a ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1249 ze zm.), w celu diagnozy i oceny sytuacji w związku ze zgłoszonym podejrzeniem wystąpienia przemocy, gminny zespół interdyscyplinarny ds. jej przeciwdziałania powołuje grupę diagnostyczno-pomocową. Powinno to nastąpić niezwłocznie, nie później niż w ciągu trzech dni od otrzymania informacji o przemocy. W skład wspomnianej grupy wchodzą co do zasady dwie osoby: pracownik socjalny i policjant, ale może ona być poszerzona o przedstawicieli innych grup społecznych.

Jednak zdaniem posłów ustawa nie określa, czy przewodniczącemu zespołu może być udzielone upoważnienie przez jego członków do powoływania i poszerzania składu grupy diagnostyczno-pomocowej. W efekcie dochodzi do tego, że posiedzenia zespołu interdyscyplinarnego muszą być często zwoływane (np. co tydzień), aby można było szybko podjąć działania względem osób doświadczających przemocy domowej. Jednocześnie taki sposób funkcjonowania przysparza wiele trudności wszystkim członkom zespołu w wykonywaniu ich obowiązków w podmiotach i instytucjach, w których są na co dzień zatrudnieni. Dlatego posłowie zwrócili się do resortu o wprowadzenie do ustawy przepisów, które umożliwiałyby udzielanie upoważnienia przez członków zespołu dla przewodniczącego, co usprawniłoby jego pracę.