Skierowanie razem z wynikami badań

Lekarz ubezpieczenia zdrowotnego, czyli ten, który ma podpisany kontrakt z Narodowym Funduszem Zdrowia, ma obowiązek nie tylko skierować chorego na leczenie specjalistyczne (jeżeli jego stan zdrowia faktycznie tego wymaga), ale również musi dołączyć do skierowania istotne informacje o już zastosowanej terapii. Ma to zapobiegać sytuacji, w których lekarze podstawowej opieki zdrowotnej bez wykonania podstawowych badań, z automatu kierowali chorych do poradni specjalistycznych.

W przypadku gdy u świadczeniobiorcy muszą być wykonane dodatkowe badania diagnostyczne, pozostające w związku z prowadzonym leczeniem, skierowania na te badania wystawia i pokrywa ich koszty świadczeniodawca udzielający świadczeń ambulatoryjnej opieki specjalistycznej.

Lekarz specjalista ma obowiązek informowania lekarza rodzinnego, którego wybrał pacjent, o przebiegu leczenia (czyli np. rozpoznaniu, sposobie leczenia, rokowaniu, ordynowanych lekach czy wizytach kontrolnych). Taka informacja musi mieć formę pisemną i powinna być przekazywana mu nie rzadziej niż co 12 miesięcy. To pozwala lekarzowi rodzinnemu chociażby na to, żeby kontynuować leczenie farmakologiczne chorego zalecone przez specjalistę. Jak wyjaśnia NFZ, jeżeli lekarz specjalista uzna, że pacjent wymaga leczenia szpitalnego, to wystawia niezbędne skierowanie. W przypadku zakwalifikowania go do leczenia szpitalnego, a w szczególności do przeprowadzenia planowego zabiegu czy operacji, to szpital wykonuje konieczne badania diagnostyczne i konsultacje. Po zakończeniu leczenia szpitalnego świadczeniodawca wydaje pacjentowi następujące dokumenty:

● skierowania na świadczenia zalecone w karcie informacyjnej,

● recepty na leki i zlecenia na środki pomocnicze lub wyroby medyczne będące środkami ortopedycznymi zlecone w karcie informacyjnej,

● zlecenia na transport.

Narodowy Fundusz Zdrowia przypomina ponadto, że pracodawca ma obowiązek zapoznania zatrudnionych lekarzy, a także innych pracowników, np. recepcji, z przepisami o zasadach kierowania pacjentów na badania diagnostyczne.