Zakłady Pracy Chronionej mogą otrzymać dodatkową pomoc

Na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych prowadzący zakład pracy chronionej może otrzymać dofinansowanie do oprocentowania zaciągniętych kredytów bankowych, a także refundację kosztów budowy i rozbudowy, kosztów administracyjnych i transportowych. Pomoc ta polega na zwrocie niektórych kosztów poniesionych przez pracodawcę.

dofinansowanie

Uprawnione podmioty do udzielania pomocy

O dofinansowanie może wnioskować każdy pracodawca legitymujący się decyzją nadającą status zakładu pracy chronionej. Nie musi on posiadać statusu przez określony czas przed złożeniem wniosku o dofinansowanie ani wskaźników zatrudnienia wyższych niż wymagane dla uzyskania statusu.

Pomocy tej udziela się jednak wyłącznie w formule de minimis zgodnie z rozporządzeniami KE nr 1998/2006 i 875/2007. Skutkuje to ograniczeniami w zakresie podmiotów mogących wnioskować o udzielenie tej pomocy. Nie mogą z niej skorzystać np. prowadzący działalność w sektorze podstawowej produkcji rolnej, którym pomoc de minimis jest udzielana zgodnie z rozporządzeniem nr 1535/2007.

Ponadto dofinansowania nie mogą otrzymać podmioty znajdujące się w trudnej sytuacji ekonomicznej, stosownie do kryteriów określonych w wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw.

Pomocy tej nie mogą także uzyskać zakłady, jeżeli zgodnie z umową miałaby ona być uwarunkowana uprzywilejowaniem korzystania z towarów krajowych albo przyznawana na działalność eksportową.

Dodatkowo dofinansowanie nie może zostać udzielone firmie prowadzącej działalność gospodarczą, jeżeli zgodnie z umową zostałoby przyznane np.:

●  przedsiębiorstwom działającym w sektorze węglowym,

● podmiotom prowadzącym działalność zarobkową w zakresie drogowego transportu towarowego na nabycie pojazdów przeznaczonych do transportu drogowego.

Ponadto zakładom prowadzącym działalność w sektorze rybołówstwa i akwakultury nie może być udzielone dofinansowanie, jeżeli w świetle umowy miałoby stanowić np. pomoc na zakup, budowę statków rybackich lub na zwiększenie zdolności połowowej.

Kredyty objęte dofinansowaniem

Dofinansowanie przysługuje tylko do niektórych kredytów spłacanych przez zakład pracy chronionej. Występują tu ograniczenia dotyczące przeznaczenia, przedmiotu, kwoty i oprocentowania kredytów.

Kredyty objęte dofinansowaniem to wyłącznie kredyty bankowe, zaciągnięte np. na cele inwestycyjne lub konsumpcyjne. Muszą być jednak wykorzystane na cele związane z rehabilitacją zawodową i społeczną osób niepełnosprawnych. Celem, na który zostanie wykorzystany kredyt, nie może być zatem po prostu prowadzenie zakładu.

Rehabilitacja zawodowa ma na celu ułatwienie osobie niepełnosprawnej uzyskania i utrzymania odpowiedniego zatrudnienia i awansu zawodowego przez umożliwienie jej korzystania z poradnictwa zawodowego, szkolenia zawodowego i pośrednictwa pracy. Kredyt można więc przeznaczyć np. na program utrzymania poziomu zatrudnienia w zakładzie.

Natomiast rehabilitacja społeczna ma na celu umożliwianie osobom niepełnosprawnym uczestnictwa w życiu społecznym i może być realizowana np. poprzez likwidację barier, w szczególności architektonicznych, urbanistycznych, transportowych, technicznych, w komunikowaniu się i dostępie do informacji.

Dofinansowanie może dotyczyć kredytu wykorzystanego na rehabilitację społeczną, np. na:

●  zakup busów do przewozu osób niepełnosprawnych z pracy i do pracy, a także na rehabilitację i zabiegi medyczne,

● zakup i zainstalowanie wind w nowo zakupionych obiektach zakładu, w których będą zatrudnione osoby niepełnosprawne, dla których brak wind stanowi barierę architektoniczną,

●  wdrożenie zakładowej sieci teleinformatycznej, z której korzystanie eliminuje niedogodności wynikające z konieczności nadmiernego przemieszczania się po obiektach zakładu lub umożliwia osobom niepełnosprawnym świadczenie pracy w systemie pracy zdalnej, a brak tej sieci stanowiłby dla nich barierę techniczną lub w komunikowaniu się.

Działania, na których sfinansowanie zostaną przeznaczone te kredyty, muszą umożliwiać identyfikację realizowanego celu z celem określonym w art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym bardziej że dofinansowanie jest udzielane z uwzględnieniem przepisów ustawy o finansach publicznych, które wymagają od PFRON gospodarnego wydatkowania środków.

Wniosek, z którego nie będzie wynikać, jakie konkretnie działania wchodzące do zakresu zdefiniowanych w art. 8 i 9 ustawy pojęć rehabilitacji zawodowej i społecznej zostaną podjęte oraz czym będą te działania uzasadnione w danym zakładzie - nie może zostać rozpatrzony pozytywnie.

W myśl par. 2 ust. 6 rozporządzenia dofinansowania nie udziela się do oprocentowania kredytów przeznaczonych na: zakup nieruchomości, finansowanie inwestycji pod wynajem i na zakup samochodów osobowych.

Natomiast zgodnie z par. 2 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia dofinansowanie może zostać udzielone do kredytów o łącznej kwocie nieprzekraczającej kwoty równej sumie iloczynów:

●  55 tys. zł i liczby etatów pracowników o znacznym stopniu niepełnosprawności,

●  35 tys. zł i liczby etatów pracowników o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności,

●  25 tys. zł i liczby etatów pracowników o lekkim stopniu niepełnosprawności.

Obecnie zakład pracy chronionej musi ustalić, na których konkretnie pracowników zostaną przeznaczone środki pochodzące z zaciągniętych kredytów w związku z rehabilitacją zawodową lub społeczną.

Średnia stopa oprocentowania kredytów podlegających dofinansowaniu nie może przekraczać sumy rocznej stopy procentowej trzymiesięcznych pożyczek udzielonych w walucie polskiej na warszawskim międzybankowym rynku finansowym (WIBOR 3M) i marży o stałej stopie procentowej, wynoszącej nie więcej niż 1,5 pkt proc., obowiązującej w dniu poprzedzającym dzień złożenia wniosku (par. 2 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia).

Jeżeli parametry zaciągniętych kredytów przekraczają maksymalną kwotę lub stopę oprocentowania wyznaczoną w sposób określony w par. 2 ust. 2 rozporządzenia, to dofinansowanie może być udzielone maksymalnie w kwocie, w jakiej dofinansowano by kredyt o parametrach zgodnych z tym przepisem.

Czasowy zakres pomocy

Dofinansowanie obejmuje odsetki od kredytów zaciągniętych w roku, w którym złożono wniosek, oraz kredytów zaciągniętych przez tego pracodawcę, które stanowią jego zobowiązanie. Pod warunkiem że nie zostały w całości spłacone przed dniem złożenia wniosku (par. 2 ust. 2 i 6 pkt 3 rozporządzenia).

Dofinansowanie może być udzielone na okres 12 miesięcy, nie dłużej jednak niż do końca roku kalendarzowego, w którym złożono wniosek. Jeżeli wniosek został złożony do PFRON w terminie 30 dni od dnia zawarcia przez pracodawcę umowy kredytu (aneksu), dofinansowania udziela się od dnia wpływu kompletnego wniosku do PFRON.

Kwota otrzymanego dofinansowania

Dofinansowanie może być udzielone maksymalnie do kwoty 50 proc. oprocentowania kwalifikujących się kredytów. Może ono być jednak mniejsze, gdy strony umowy tak postanowią. Niższa kwota refundacji może wynikać z przepisów o pomocy de minimis lub o wyłączeniu podwójnego finansowania.

Pomocy tej nie można udzielić, gdy jej wartość zsumowana z wartością innej pomocy de minimis, otrzymanej w bieżącym roku i poprzedzających go dwóch latach kalendarzowych, była wyższa niż:

●  30 tys. euro - w przypadku pomocy dla przedsiębiorcy działającego w sektorze rybołówstwa,

●  100 tys. euro - w przypadku pracodawcy działającego w sektorze transportu drogowego,

● 200 tys. euro - w przypadku pozostałych wnioskodawców.

Jeżeli udzielenie dofinansowania w kwocie określonej we wniosku powodowałoby przekroczenie wspomnianych pułapów, to pomoc ta nie może być udzielona nawet w odniesieniu tej części, która nie przekracza tego pułapu.

Kwota tej pomocy może być niższa wskutek wyłączenia podwójnego finansowania. W myśl art. 48a ust. 1 ustawy i par. 2 ust. 6 pkt 1 lit. d) rozporządzenia dofinansowanie nie może zostać przeznaczone na cele, zadania i wydatki w części finansowanej w ramach innej pomocy publicznej ani na kredyty przeznaczone na wydatki lub przedsięwzięcia w części finansowanej ze środków publicznych.

Refundacja

Pomoc na pokrycie dodatkowych kosztów

Refundacja dodatkowych kosztów budowy lub rozbudowy obiektów i pomieszczeń zakładu, kosztów transportowych i kosztów administracyjnych stanowi pomoc, o której mowa w art. 42 ust. 3 lit. d) rozporządzenia KE nr 800/2008. Zatem może być udzielona wyłącznie pracodawcy zapewniającemu zatrudnienie chronione. Dlatego w myśl art. 32 ust. 2 pkt 2 ustawy refundacja może być przyznana pracodawcy ze statusem zakładu pracy chronionej, gdy osiąga co najmniej 50-proc. wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych.

W myśl par. 4 ust. 1 rozporządzenia, aby ustalić ten wskaźnik, należy podzielić przeciętny miesięczny stan zatrudnienia osób niepełnosprawnych przez przeciętny miesięczny stan zatrudnienia ogółem. Rozporządzenie KE reguluje jednak sposób ustalania tych stanów inaczej niż ustawa o rehabilitacji.

Zastosowanie krajowych zasad ustalania stanów zatrudnienia może skutkować zafałszowaniem obliczonego na ich podstawie wskaźnika i naruszeniem wspólnotowych warunków udzielania pomocy. Dlatego w celu wykazania się zapewnianiem zatrudnienia chronionego należy ustalać te stany na podstawie art. 2 pkt 13 i art. 5 załącznika nr 1 do rozporządzenia KE.

Podsumowując:

●  stany zatrudnienia należy ustalać przeciętnie miesięcznie w etatach,

●  do obu stanów należy wliczać: pracowników, osoby pracujące dla przedsiębiorstwa, osoby uważane za pracowników na mocy prawa krajowego, właścicieli-kierowników, wspólników prowadzących regularną działalność w firmie i czerpiący z niego korzyści finansowe,

●  do żadnego z tych stanów nie należy wliczać praktykantów lub studentów odbywających szkolenie zawodowe na podstawie umowy o praktyce lub szkoleniu zawodowym i osób przebywających na urlopach macierzyńskich lub wychowawczych.

Refundacja nie może zostać udzielona m.in. podmiotowi:

●  działającemu w sektorze węglowym,

●  znajdującemu się w trudnej sytuacji ekonomicznej według kryteriów określonych w przepisach prawa UE o pomocy publicznej,

●  zobowiązanemu do zwrotu pomocy, na podstawie wcześniejszych decyzji KE, uznających pomoc za niezgodną z prawem oraz ze wspólnym rynkiem.

Nie może zostać udzielona także, jeżeli byłaby uwarunkowana pierwszeństwem użycia towarów produkcji krajowej lub przeznaczona na działalność eksportową.

Koszty kwalifikujące się do udzielenia pomocy

Refundacja dotyczy wyłącznie dodatkowych kosztów pracodawcy (w ujęciu memoriałowym), które jednocześnie:

●  bezpośrednio wynikają z zatrudnienia osób niepełnosprawnych,

●  wykraczają poza koszty, jakie musiałby on ponieść w przypadku zatrudnienia pracowników niebędących osobami niepełnosprawnymi,

●  są kosztami budowy i rozbudowy obiektów i pomieszczeń zakładu lub kosztami transportowymi lub oraz kosztami administracyjnymi.

Kosztami budowy lub rozbudowy obiektów i pomieszczeń zakładu kwalifikującymi się do refundacji są udokumentowane koszty zakupu materiałów oraz robót budowlanych, w rozumieniu prawa budowlanego.

Refundowane mogą być wyłącznie koszty poniesione wyłącznie w zakresie dotyczącym potrzeb osób niepełnosprawnych.

Kwoty tych kosztów pomniejsza się o wartość takich samych materiałów lub robót budowlanych, które zostałyby zakupione, wykonane lub sfinansowane w związku z dostosowaniem pomieszczeń do potrzeb osób niebędących osobami niepełnosprawnymi oraz budową i rozbudową pomieszczeń zakładu.

Refundacji mogą podlegać np. koszty:

●  zwiększenia kubatury hali produkcji, w związku z zatrudnieniem w niej osób poruszających się na wózkach inwalidzkich i wymagających większej przestrzeni pomiędzy urządzeniami,

●  rozbudowy przejść podziemnych i kładek znajdujących się na terenie zakładu oraz zainstalowanie w nich dźwigów stosownie do potrzeb osób niewidomych i poruszających się na wózkach.

Kosztami transportowymi kwalifikującymi się do refundacji są udokumentowane koszty:

●  zakupu, obowiązkowego ubezpieczenia oraz eksploatacji środka transportu przeznaczonego i wykorzystywanego do przewozu pracowników niepełnosprawnych, skonstruowanego lub trwale przystosowanego do przewozu co najmniej dziewięciu osób, łącznie z kierowcą, w szczególności przystosowanego do transportu osób niepełnosprawnych,

●  zakupu usług transportowych w zakresie dowożenia do pracy i z pracy osób niepełnosprawnych.

Refundacja może dotyczyć przewozu osób ze schorzeniami narządu ruchu, osób mających trudności z korzystaniem z komunikacji publicznej.

W celu udokumentowania poniesionych kosztów transportowych pracodawca przedstawia:

●  kartę eksploatacji własnych środków transportu,

●  ewidencję zużycia paliwa przez własne środki transportu,

●  imienną listę pracowników korzystających z własnego środka transportu pracodawcy lub z zakupionych usług.

Kosztami administracyjnymi kwalifikującymi się do refundacji są udokumentowane koszty płacy pracowników obsługujących realizację:

●  uprawnień pracowników niepełnosprawnych i pracodawców, wynikających z ustawy o rehabilitacji,

●  wykonania obowiązków sprawozdawczych pracodawcy bezpośrednio związanych z zatrudnianiem osób niepełnosprawnych.

Refundowane mogą być tylko koszty płacy za czas faktycznego wykonywania dodatkowych czynności, które nie zostałyby poniesione, gdyby pracodawca zatrudniał wyłącznie osoby pełnosprawne.

Obszerną informację dotyczącą określania kosztów administracyjnych kwalifikujących się do refundacji zamieszczono na stronie internetowej resortu pracy (niepelnosprawni.gov.pl).

Czasowy zakres i kwota refundacji

Refundacja może objąć 100 proc. kosztów kwalifikowanych. Suma wnioskowanej refundacji i uzyskanej w danym roku pomocy na dodatkowe koszty zatrudniania osób niepełnosprawnych nie może przekroczyć 10 mln euro.

Do refundacji stosuje się normy wyłączające podwójne finansowanie (art. 48a ust. 1 ustawy). Na przykład refundacja będzie niższa, gdy dotyczy płacy księgowej będącej osobą niepełnosprawną i asystentem innej osoby, ponieważ zachodzi kolizja pomocy z art. 26a, 26d i 32 ustawy.

Wniosek o refundację i dofinansowanie

Wniosek o dofinansowanie składa się do PFRON do 15 listopada roku sprawozdawczego.

Wniosek o refundację za 2009 rok składa się do 30 listopada 2009 r. Za lata następne - do 30 listopada roku poprzedzającego rok sprawozdawczy, chyba że pracodawca uzyskał status zakładu pracy chronionej w roku sprawozdawczym (wówczas składa wniosek do 30 listopada tego roku) lub uzyskał ten status w listopadzie roku sprawozdawczego (wtedy wniosek składa się do 31 stycznia roku następnego).

Wnioskując o pomoc, należy podać dane wnioskodawcy: nazwę, adres siedziby (lub zamieszkania), numery NIP i PKD wraz z kserokopiami dokumentów potwierdzających te dane. Należy również wskazać adres do korespondencji, e-mail, numer telefonu i faksu, nazwę banku i numer rachunku bankowego i dane osoby upoważnionej do reprezentowania pracodawcy w sprawie ubiegania się o pomoc. Do wniosku należy załączyć kserokopię decyzji nadającej status zakładu pracy chronionej.

Z wniosku musi wynikać, o co pracodawca wnioskuje. Konieczne jest podanie podstawy prawnej wnioskowania o pomoc, łącznej kwoty pomocy i formy zabezpieczenia zwrotu pomocy.

Ponadto do wniosku o dofinansowanie dołącza się:

●  potwierdzone za zgodność z oryginałem kserokopie zawartych umów kredytowych,

●  informację z banku o wysokości odsetek kredytów za okres wskazany we wniosku,

●  informację pracodawcy o przeznaczeniu i wysokości kwalifikowanych kredytów oraz o okresie, za który zostanie naliczone oprocentowanie kredytów do dofinansowania,

● zaświadczenia o pomocy de minimis albo oświadczenie o jej otrzymaniu (z podaniem kwot) lub nieotrzymaniu.

Natomiast do wniosku o refundację dołącza się informację o wysokości i rodzajach kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą i informację o otrzymanej pomocy publicznej.

Do wniosku dołącza się także informację o stanach zatrudnienia (ogółem, osób niepełnosprawnych: ogółem i w podziale na stopnie niepełnosprawności) dla trzech miesięcy poprzedzających dzień złożenia wniosku oraz o średnim kwartalnym stanie zatrudnienia obliczonym na podstawie tych stanów zatrudnienia. Stany te ustala się zgodnie z art. 21 ust. 1 i 5 oraz art. 28 ust. 3 ustawy.

Wraz z wnioskiem pracodawca składa także oświadczenia o:

●  posiadaniu w dniu złożenia wniosku: zaległości w zobowiązaniach wobec PFRON lub zaległości z tytułu nieterminowego wypłacania wynagrodzeń pracownikom, opłacania składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, FP, FGŚP i innych danin publicznych lub regulowania zobowiązań cywilnoprawnych,

●  stanie upadłości lub likwidacji,

●  znajdowaniu się w trudnej sytuacji ekonomicznej,

●  karalności w okresie dwóch lat przed dniem złożenia wniosku za przestępstwa przeciwko obrotowi gospodarczemu.

PFRON może żądać od pracodawcy dodatkowych dokumentów potwierdzających informacje zawarte we wniosku.

Kryteria oceny złożonego wniosku

PFRON sprawdza wniosek pod względem rachunkowym i formalnym. W razie stwierdzenia nieprawidłowości informuje o nich pracodawcę i wzywa go do ich usunięcia w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania.

Merytoryczna analiza wniosku obejmuje: przewidywane efekty oraz całkowite i jednostkowe koszty realizacji przedsięwzięcia, które ma być sfinansowane w ramach pomocy, i wysokość środków PFRON przeznaczonych na ten cel w danym roku. W przypadku wniosku o dofinansowanie analizuje się także stopnie niepełnosprawności osób, na których rehabilitację zaciągnięto kredyt. Ponadto PFRON bierze pod uwagę to, czy udzielenie pomocy na dany projekt będzie gospodarne w świetle przepisów o finansach publicznych. Dlatego staranne uzasadnienie wniosku jest niezwykle istotne.

PFRON pisemnie informuje pracodawcę o rozpatrzeniu wniosku w terminie 30 dni od dnia otrzymania kompletnego wniosku. W razie negatywnego rozpatrzenia wniosku PFRON sporządza uzasadnienie, a jeżeli rozpatrzy wniosek pozytywnie - informuje o tym pracodawcę oraz wzywa go do maksymalnie 14-dniowych negocjacji warunków umowy.

Przykład: Limit dofinansowania do kredytu

Zakład pracy chronionej zatrudnia w przeliczeniu na etaty 60 pracowników w centrali (w tym 30 o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności). W oddziale pracuje 12 pracowników. Wszyscy są niepełnosprawni (pięciu o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, a siedmiu o lekkim). Pracodawca zamierza zaciągnąć kredyt i przeznaczyć go na eliminację barier technicznych w odniesieniu do wszystkich pracowników z oddziału. Oznacza to, że maksymalny limit dofinansowanego kredytu należy ustalić, biorąc pod uwagę pracowników oddziału, a nie wszystkich pracowników zakładu. Dlatego limit ten wynosi 350 000 zł (tj. 5 x 35 000 + 7 x 25 000), a nie 1 400 000 zł (tj. 35 x 35 000 + 7 x 25 000).

Przykład: Parametry zaciągniętych kredytów bankowych

Pracodawca zamierza zaciągnąć kredyt w wysokości 600 tys. zł, a zatrudnia w przeliczeniu na etaty 10 pracowników o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, z których ośmiu podlegałoby rehabilitacji ze środków pochodzących z kredytu. Pracodawca mógłby więc wnioskować o dofinansowanie do oprocentowania tego kredytu w wysokości takiej, jakby zaciągnął kredyt na 280 000 zł (tj. 8 x 35 000).

Przykład: Przekroczenie pułapu intensywności pomocy

Pracodawca wnioskuje o dofinansowanie na kwotę 6 tys. zł (1398 euro). Wcześniej uzyskał 198 900 euro pomocy de minimis z ZFRON. Udzielenie mu dofinansowania we wnioskowanej kwocie przekroczyłoby pułap intensywności pomocy (1398 + 198 900 > 200 000). Mógł więc złożyć wniosek o dofinansowanie nie wyższe niż 1100 euro (tj. 200 000 - 198 900).

Przykład: Ustalanie stanów zatrudnienia

Pracodawca zatrudnia ogółem 100 pracowników (na etatach). Z czego 50 osób sprawnych (w tym dwóch na urlopie wychowawczym, a jeden na macierzyńskim) oraz 50 osób niepełnosprawnych (w tym dwóch na urlopie wychowawczym i dwóch na urlopie macierzyńskim). Gdy pracodawca ustali stany zatrudnienia na podstawie art. 21 ust. 1 i 5 oraz art. 28 ust. 3 ustawy, to stan zatrudnienia osób niepełnosprawnych wynosi 50 etatów (z tego stanu nie dokonuje się wyłączeń), a stan zatrudnienia ogółem - 98 etatów (tj. 50 + 50 - 2), bo wyłącza z tego stanu dwie osoby sprawne przebywające na urlopach wychowawczych. Wskaźnik wynosi 51 proc., tj. 50/98. Gdy pracodawca zastosuje przepisy wspólnotowe (mające w tym przypadku pierwszeństwo stosowania), to stan zatrudnienia osób niepełnosprawnych wyniesie 46 etatów (tj. 50 - 4), ponieważ wyłącza się tu niepełnosprawnych na urlopach wychowawczych i macierzyńskich. Stan zatrudnienia ogółem wyniesie zaś 93 etaty (tj. 50 - 2 - 1 + 46), ponieważ także ze stanu zatrudnienia osób sprawnych należy wyłączyć osoby na wspomnianych urlopach. Zatem wskaźnik wyniesie 49 proc., a więc pracodawca nie może ubiegać się o refundację, bo nie zapewnia zatrudnienia chronionego.

Przykład: Koszty administracyjne

W ramach obowiązku zapewniania pracownikom niepełnosprawnym doraźnej opieki medycznej pracodawca zatrudnił pielęgniarkę. Do kosztów administracyjnych nie wlicza jej wynagrodzenia, ponieważ w czasie świadczenia usług medycznych realizuje ona obowiązek pracodawcy, a nie obsługuje realizacji tego obowiązku. Zadanie to wykonuje kadrowa, która przygotowała umowę, na podstawie której pielęgniarka świadczy wspomniane usługi. Koszty płacy pielęgniarki można zrefundować za czas, w którym przygotowuje dokumentację do rozliczenia się z tej umowy z pracodawcą (wykonuje czynności administracyjne).

Luiza Klimkiewicz

gp@infor.pl

Podstawa prawna

Art. 2 pkt 6, art. 21 ust. 1 i 5, art. 28 ust. 3, art. 32 ust. 1 i 2, art. 48a ust. 1 i 3, art. 49e ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz.U. z 2008 r. nr 14, poz. 92 z późn. zm.).

Rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 22 kwietnia 2009 r. w sprawie pomocy finansowej udzielanej pracodawcom prowadzącym zakłady pracy chronionej ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (Dz.U. nr 70, poz. 603).