Podwójne obywatelstwo sprawą prywatną

Przywrócenie obywatelstwa polskiego dotyczy osób, które utraciły je na mocy przepisów ustaw obowiązujących w latach 1920-1998.

Ustawa o obywatelstwie, która zastąpiła przepisy z 1962 roku, dopuszcza możliwość posiadania podwójnego obywatelstwa. Przyjęto zasadę, że podwójne obywatelstwo jest osobistą sprawą cudzoziemca, a pozostanie przy dotychczasowym obywatelstwie nie przeszkadza w nabyciu polskiego.

Nowością ustawy przyjętej przez Sejm jest możliwość uzyskania przez cudzoziemca obywatelstwa polskiego w drodze administracyjnej, a nie, jak do tej pory, wyłącznie nadania przez prezydenta. O obywatelstwo polskie będą mogli ubiegać się cudzoziemcy, którzy w toku długoletniego pobytu w Polsce zintegrowali się ze społeczeństwem, znają język polski, mają zapewnione mieszkanie i źródło utrzymania. W wyniku postępowania administracyjnego będą mogli nabyć obywatelstwo polskie również uchodźcy, osoby bez obywatelstwa, dzieci obywateli polskich oraz osoby legalnie mieszkające w Polsce od dziesięciu lat. Nowym rozwiązaniem jest uzależnienie decyzji wojewody o uznaniu za obywatela polskiego od spełnienia warunku znajomości języka polskiego przez zainteresowanego, potwierdzoną urzędowo, świadectwem ukończenia szkoły: w Polsce bądź za granicą z wykładowym językiem polskim.

Ustawa wchodzi w życie sześć miesięcy od dnia ogłoszenia.