Doktorant może być rezydentem

Etaty rezydenckie to jedna z możliwości uzyskania specjalizacji przez młodego lekarza. Są one finansowane z budżetu państwa. To oznacza, że wynagrodzenie lekarza rezydenta nie obciąża bezpośrednio budżetu szpitala, ale jest finansowane z publicznych środków.

Ministerstwo Zdrowia rozszerza możliwość nauki specjalizacji w ramach etatu rezydenckiego na tych lekarzy, którzy jednocześnie są uczestnikami stacjonarnych studiów doktoranckich.

Dotychczas nie mieli oni takiej możliwości. Z drugiej jednak strony zmiana rozporządzenia w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów, która weszła w życie 26 października (czyli z dniem jej ogłoszenia w Dzienniku Ustaw), przewiduje, że lekarz, który odbywał specjalizację w podstawowej lub szczegółowej dziedzinie medycyny na podstawie rezydentury, nie może ubiegać się o ponowną naukę innej specjalizacji również w tym trybie.

Od tej zasady jest tylko jeden wyjątek. Zgodnie ze zmienionym par. 17 ust. 9a rozporządzenia w szczególnie uzasadnionym przypadku spowodowanym stanem zdrowia lekarza minister zdrowia może wyrazić zgodę na ponowne ubieganie się przez niego o odbywanie specjalizacji w ramach rezydentury w innej podstawowej dziedzinie medycyny.

Warto podkreślić, że lekarz, który uczy się specjalizacji w ramach rezydentury, ma obowiązek pełnić dyżury medyczne. Ich liczba wynika z programu wybranej specjalizacji.

Nauka odbywa się pod okiem starszego lekarza, którzy pracuje w szpitalu (lub innej jednostce uprawnionej do prowadzenia zająć dydaktycznych) na podstawie umowy o pracę lub cywilnoprawnej.

dominika.sikora@infor.pl

Rozporządzenie ministra zdrowia z 18 października 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów (Dz.U. nr 198, poz. 1320).