Ważne zmiany dla producentów i sprzedawców wyrobów pirotechnicznych

Obowiązująca od 9 września 2010 r. nowelizacja ustaw: o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego oraz o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi znosi wymóg posiadania koncesji na obrót tymi materiałami, które uznawane są za bezpieczne dla ich użytkowników. Nowe przepisy są ważne zarówno dla sprzedających materiały pirotechniczne, jak i dla producentów oraz importerów. Ci ostatni muszą bowiem odpowiednio oznaczyć fajerwerki, petardy czy inne materiały wybuchowe, które mają w swojej ofercie.

Pozwolenie na nabywanie, przechowywanie lub używanie wyrobów pirotechnicznych nie jest już wymagane dla wyrobów pirotechnicznych widowiskowych, które stanowią niski stopień zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi oraz mienia. Takie fajerwerki muszą charakteryzować się niskim poziomem emitowanego hałasu (120 decybeli) - bez względu na to, czy będą stosowane w pomieszczeniach zamkniętych czy na zewnątrz budynków.

Pozwolenia są wymagane w przypadku handlu lub posiadania takich materiałów pirotechnicznych, których stosowane wymaga specjalistycznej wiedzy. O tym, jakie produkty można nabyć i stosować bez zezwoleń, zadecyduje ich producent bądź importer, stosując odpowiednie oznaczenia i klasyfikacje wyrobów. Na tych przedsiębiorcach ciąży duża odpowiedzialność, gdyż od tego, czy właściwie zaklasyfikują i oznaczą produkt, zależy bezpieczeństwo użytkowników.

Wyroby, które zostaną uznane za spełniające wymagania bezpieczeństwa, zostaną opatrzone znakiem CE. Gwarantuje on ich swobodny przepływ na rynku wspólnotowym. Oznacza także, że użytkowanie takich produktów przez konsumentów i użytkowników profesjonalnych jest w pełni bezpieczne.

Ze względu na rodzaj produktu, jego przeznaczenie i zakres bezpieczeństwa muszą być stosowane także dodatkowe klasyfikacje i oznaczenia. I tak dla wyrobów pirotechnicznych widowiskowych są stosowane cztery klasy. Wyroby z pierwszych trzech klas są bezpieczne dla użytkowników i otoczenia. Różnią się jednak np. miejscem, gdzie ich użycie jest bezpieczne. Przykładowo produkty oznaczone jako klasa pierwsza można stosować w pomieszczeniach zamkniętych, a te z klasy trzeciej tylko na dużych przestrzeniach otwartych. Produkty z ostatniej klasy mogą być stosowane tylko przez osoby, które mają odpowiednią wiedzę na temat użycia takich materiałów.

Inne są oznaczenia dla wyrobów pirotechnicznych przeznaczone do użytku teatralnego. Te oznaczane są w dwóch klasach: T1 i T2. Pierwsza - jest bezpieczna do użytku przez amatorów, druga - jest dostępna wyłącznie dla specjalistów.

Pozostałe wyroby pirotechniczne oznaczane są klasami P1 i P2. Wyroby z pierwszej klasy są bezpieczne, a z drugiej wymagają specjalistycznej wiedzy.

Oznakowanie materiałów pirotechnicznych podlega kontroli. Przeprowadzają ją: wojewódzcy inspektorzy Inspekcji Handlowej - w przypadku wyrobów pirotechnicznych klas 1-4 oraz inspektorzy pracy - w przypadku wyrobów pirotechnicznych klas T1, T2, P1 i P2. Podczas pobierania próbek wojewódzcy inspektorzy Inspekcji Handlowej oraz inspektorzy pracy mogą korzystać z pomocy policji lub straży gminnych.

Na etykietach produktów pirotechnicznych oprócz odpowiednich klas producenci muszą zamieszczać także inne informacje ważne dla konsumentów. Są to m.in. nazwa wyrobu, określenie miejsc do stosowania, instrukcja obsługi, dane producenta, dane o ilości materiału pirotechnicznego.

Łukasz Kuligowski

lukasz.kuligowski@infor.pl

Ustawa z 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego oraz ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz.U. nr 155, poz. 1039).