Inwestycje energetyczne będą możliwe bez zmiany planu zagospodarowania

25 sierpnia w Dzienniku Ustaw została opublikowana nowelizacja przepisów o gospodarce nieruchomościami oraz planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przewiduje ona uproszczenie procedur związanych z budową infrastruktury energetycznej.

Ustawa o gospodarce nieruchomościami umożliwia staroście ograniczenie w drodze decyzji sposobu korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.

W przypadku istnienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli planowana inwestycja została w nim ujęta, decyzję lokalizacyjną inwestor uzyskuje na podstawie decyzji administracyjnej wydawanej przez właściwego wójta, burmistrza, prezydenta miasta. W większości gmin brakuje jednak miejscowego planu, a nawet jeśli taki istnieje, to na ogół nie uwzględniono w nim potrzeby i możliwości wykorzystania lokalnych zasobów energetycznych. Zazwyczaj przygotowanie inwestycji energetycznych wymaga ustanowienia lub zmiany miejscowego planu, co wymaga wielu uzgodnień i trwa nawet kilka lat.

Nowy stan prawny pozwoli na wydawanie decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego dla kompletnych inwestycji energetycznych - od źródła wytwarzania poprzez linie przesyłowe do linii dystrybucyjnych dostarczających energię odbiorcom końcowym. Dzisiaj można taką decyzję uzyskać wyłącznie dla infrastruktury przesyłowej, a dla źródeł wytwórczych niezbędne jest prowadzenie zmian planów zagospodarowania przestrzennego.

W ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym pojawią się też przepisy, zgodnie z którymi, jeśli na obszarze gminy przewiduje się wyznaczenie obszarów, gdzie rozmieszczone będą urządzenia wytwarzające energię z odnawialnych źródeł energii o mocy przekraczającej 100 kW, a także ich strefy ochronne związane z ograniczeniami w zabudowie oraz zagospodarowaniu i użytkowaniu terenu, to w studium ustala się ich rozmieszczenie. Według autorów projektu nowelizacji takie zapisy powinny przynieść oszczędności finansowe dla samorządów lokalnych. Włączenie zagadnień lokalnych źródeł energii do obowiązkowych elementów składowych studium uwarunkowań przestrzennych oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego spowoduje, że w przyszłości tego rodzaju inwestycje przestaną być powodem do skomplikowanych i nierzadko kosztownych zmian w ustaleniach ładu przestrzennego gmin. Nowelizacja zacznie obowiązywać 25 września 2010 r. Obowiązujące w tym dniu studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin, miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego oraz plany zagospodarowania przestrzennego województw zachowają moc.

Katarzyna Sawicka

Ustawa z 6 sierpnia 2010 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2010 r. nr 155, poz. 1043).