Uchwała nie może naruszać konstytucyjnej zasady równości wobec prawa

Uprawnienie organu stanowiącego gminy do ustalania tak strefy płatnego parkowania, jak i opłat za parkowanie pojazdów w tej strefie oznacza, że ustawodawca przyznał radzie gminy kompetencje celem usprawnienia organizacji ruchu w newralgicznych punktach miasta, tak aby możliwa była jak największa rotacja parkujących samochodów. Celem takim nie jest może usprawnienie pracy określonej grupy adresatów.

Uchwałą nr CIV/1409/10 z 23 czerwca 2010 r. Rada Miasta Krakowa dokonała zmiany w uchwale dotyczącej opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych na terenie Krakowa, w strefie płatnego parkowania. Jako podstawę prawną uchwały radni wskazali art. 18 ust. 2 pkt 8 i art. 40 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 z pózn. zm.), art. 13b ust. 3 i art. 13f ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2007 r. nr 19, poz 115 z pózn. zm.). Zgodnie z nowymi rozwiązaniami abonament postojowy miesięczny dla radnych miasta Krakowa, prezydenta miasta Krakowa, jego zastępców i pełnomocników, wojewody i wicewojewodów małopolski, radnych województwa małopolskiego, członków zarządu województwa małopolskiego, członków zarządu powiatu krakowskiego, posłów i senatorów z terenu województwa małopolskiego na pojazdy będące ich własnością lub którymi władają na podstawie umowy cywilnoprawnej miał wynosić 10 zł.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy o drogach publicznych korzystający z dróg publicznych obowiązani są do ponoszenia opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania. Opłatę pobiera się za parkowanie pojazdów samochodowych w strefie płatnego parkowania, w wyznaczonym miejscu, w określone dni robocze w określonych godzinach lub całodobowo. Ustalając strefę płatnego parkowania, rada gminy uprawniona jest do ustalenia wysokości stawek opłaty za parkowanie, z tym że opłata za pierwszą godzinę parkowania pojazdu samochodowego nie może przekraczać 3 zł. Dodatkowo rada gminy może wprowadzić opłaty abonamentowe lub zryczałtowane oraz zerową stawkę opłaty dla niektórych użytkowników drogi oraz określić sposób pobierania opłaty. Oznacza to, że radzie gminy przysługuje m.in. kompetencja do ustalenia wysokości stawek opłat za parkowanie oraz wprowadzenia opłat abonamentowych lub zryczałtowanych oraz zerowych stawek opłat dla niektórych użytkowników drogi. Ustawa pozostawia przy tym swobodę działania radzie gminy. W ocenie wojewody swoboda ta powinna być podejmowana w granicach upoważnienia ustawowego i zgodnie z intencją ustawodawcy powinna uwzględniać cel regulacji oraz funkcje, jakie ma pełnić. Innym słowy swoboda rady gminy przy określaniu użytkowników uprawnionych do uiszczenia opłaty abonamentowej lub opłaty zryczałtowanej jest nieograniczona. Powinna być ona jednak rozpatrywana w kontekście celu regulacji ustawowej. Zdaniem wojewody kwestionowany zapis uchwały w zakresie, w jakim wprowadza uprzywilejowanie podmiotów określonych w jego treści co do możliwości nabycia abonamentów postojowych na preferencyjnych warunkach, powoduje dowolne i nieusprawiedliwione ich uprzywilejowanie względem innych osób znajdujących się w podobnej sytuacji. Za niczym nieuzasadnione uznać należy wprowadzenia szczególnych regulacji dotyczących abonamentów postojowych przysługujących osobom sprawującym funkcje publiczne i to jeszcze na warunkach korzystniejszych, niż ma to miejsce w przypadku innych podmiotów korzystających z dróg publicznych usytuowanych w strefie płatnego parkowania. Tym samym nie sposób uznać za dopuszczalne wprowadzenie szczególnej regulacji dla osób piastujących funkcje publiczne, a sprowadzającej się do uprzywilejowania tych osób względem innych podmiotów w zakresie przyznania uprawnienia do nabywania abonamentów postojowych na szczególnych warunkach.

opracowała Hanna Wesołowska