Uchwała w sprawie bezczynności starosty musi zawierać uzasadnienie

Przy rozpatrywaniu skarg organy jednostek samorządu terytorialnego obowiązane są do stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, ale nie może być ono dowolne i prowadzić do odrzucenia podstawowych zasad postępowania, a w szczególności zasady dążenia do ustalenia prawdy obiektywnej.

Rada powiatu przyjęła uchwałę, którą uznała za bezzasadną skargę Andrzeja S. na bezczynność starosty. Wykonanie tej uchwały powierzono zarządowi powiatu, zobowiązując go do przygotowania odpowiedzi i przesłania skarżącemu jej odpisu.

Uchwała ta zdaniem wojewody w sposób istotny narusza prawo, ponieważ nie zawiera uzasadnienia, z którego by wynikało, że rada powiatu podjęła ją po przeanalizowaniu wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Wyrażona w art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. nr 78, poz. 483 ze zm.) zasada związania prawem organów władzy publicznej stanowi, że organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Z powyższego przepisu wynika obowiązek uzasadniania każdego rozstrzygnięcia organu publicznego, w tym uchwał organów gminy.

Rada powiatu ograniczając się do lakonicznego stwierdzenia o uznaniu skargi za bezzasadną, naruszyła ponadto postanowienia art. 7 k.p.a. obligującego organy administracji do podejmowania wszelkich niezbędnych kroków w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.

Z kolei art. 77 par. 1 k.p.a. zobowiązuje organy administracji do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Treść art. 107 par. 3 k.p.a. wskazuje natomiast, jakie elementy powinno zawierać uzasadnienie. Zgodnie z tym przepisem musi ono wskazać fakty, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.

Przy rozpatrywaniu skarg organy jednostek samorządu terytorialnego obowiązane są do stosowania obowiązujących w tym względzie przepisów k.p.a. Odpowiednie ich stosowanie nie może być jednak dowolne i prowadzić do odrzucenia podstawowych zasad procedury administracyjnej, a w szczególności zasady dążenia do ustalenia prawdy obiektywnej. Ocena zebranego w toku postępowania skargowego materiału dowodowego powinna znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu uchwały. Powierzenie zarządowi przygotowania odpowiedzi na skargę w świetle powyższych ustaleń jest także sprzeczne z prawem, bowiem odpowiedzi powinien udzielić organ, który rozpatrywał skargę.