Decyzja musi zostać prawidłowo doręczona adresatowi

Decyzja o sprzeciwie wywiera skutki prawne tylko wtedy, gdy została doręczona adresatowi przed upływem 30 dni, począwszy od dnia doręczenia zgłoszenia.

Pełnomocnik spółki z ograniczoną odpowiedzialnością dokonał zgłoszenia staroście powiatowemu zamiaru przeprowadzenia robót budowlanych. Miały one polegać na wykonaniu na działce wolno stojącej tablicy reklamowej o wymiarach 12 x 4 m. Następnie starosta zgłosił sprzeciw. W uzasadnieniu stwierdził, że inwestycja narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym działka leży na terenach rolniczych, dla których ustala się przeznaczenie terenu: tereny rolne, sieci i urządzenia infrastruktury technicznej, urządzenia melioracyjne i przeciwpowodziowe, drogi wewnętrzne. Decyzja została wysłana na adres pełnomocnika, była awizowana dwukrotnie. Następnie została przez niego odebrana. Przed odbiorem decyzji pełnomocnik inwestora zwróciła się do organu o wydanie zaświadczenia, że wobec zgłoszenia nie został wniesiony sprzeciw. Starosta odmówił wydania żądanego zaświadczenia. Pełnomocnik odwołał się od decyzji. Twierdził, że organ nie wniósł sprzeciwu w ustawowym terminie, albowiem decyzja została doręczona w 37. dniu od daty zgłoszenia. Wojewoda utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

WSA wskazał, że zgodnie z art. 30 ust. 5 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) zgłoszenia właściwemu organowi zamiaru wykonywania budowy należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót. Do wykonywania robót można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie w drodze decyzji sprzeciwu. Sędziowie wskazali, że w orzecznictwie, co do kwestii zachowania wskazanego terminu, występują dwa odmienne stanowiska. Spór ten nie został rozstrzygnięty w sposób instytucjonalny. Sędziowie zwrócili uwagę, ze inwestorzy, działając przez pełnomocników posługujących się prywatnymi adresami, niweczą skuteczność wydanych sprzeciwów, przez zwłokę w odbiorze korespondencji nadsyłanej przesyłką poleconą. Prowadzi to do skrócenia okresu do wniesienia sprzeciwu o 14 dni, na jaki przesyłkę składa się w placówce pocztowej. Sędziowie zwrócili uwagę, że w zdecydowanej większości przypadków sądy przyjmują, że dla zachowania terminu nie wystarczy nadanie sprzeciwu w placówce pocztowej, konieczne jest jeszcze jego doręczenie. Sąd podzielił drugie stanowisko, że decyzja o sprzeciwie wywiera skutki prawne tylko wtedy, gdy została doręczona adresatowi przed upływem 30 dn, począwszy od dnia doręczenia zgłoszenia. Stanowi bowiem władcze rozstrzygnięcie organu w indywidualnej sprawie, które rodzi skutki dla strony dopiero po ujawnieniu oświadczenia woli właściwego organu na zewnątrz i umożliwieniu stronie zapoznania się z jego treścią. Nie można mówić o załatwieniu sprawy, jeśli decyzja została sporządzona przez organ, ale nie została jeszcze doręczona. Taką decyzją bowiem ani organ, ani strona nie są związani. W konsekwencji oznacza to, że w rozpatrywanej sprawie decyzję o sprzeciwie wydano z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 30 ust. 5 - Prawa budowlanego.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 23 maja 2011 r.

Sygn. akt II SA/Gl 152/11.

Ewelina Stępień