Planu nie można weryfikować pozwoleniem na budowę

Dopuszczenie poza procedurą zmiany planu miejscowego lokalizacji sieci infrastruktury technicznej także w innych miejscach niż wskazane w planie jest w świetle przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym niedopuszczalne

Rada Miejska w Augustowie 27 czerwca 2011 r. podjęła uchwałę w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Ślepsk I". W par. 10 ust. 1 radni wprowadzili na terenach oznaczonych symbolami U/MN, U, US, ZP i ZI możliwość wydzielenia działek o powierzchni do 100 mkw. pod obiekty infrastruktury technicznej i zezwolili na sytuowanie ich tak, aby były dostępne z drogi publicznej. W ust. 2 wprowadzili możliwość realizowania obiektów i urządzeń niezbędnych dla prawidłowego funkcjonowania gminy, niewymienionych w ust. 1, a w szczególności urządzeń wodnych i melioracji, dróg wewnętrznych, zieleni parkowej, ciągów pieszo-jezdnych, ciągów pieszo-rowerowych, ścieżek rowerowych na każdym terenie, w sposób niekolidujący z innymi ustaleniami planu i przepisami odrębnymi.

Zdaniem wojewody uchwała jest niezgodna z art. 15 ust. 2 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717 z późn. zm., dalej ustawa). Do obiektów i urządzeń zgodnie z regulacjami uchwały niewymagających odwzorowania w ustaleniach planistycznych i poprzedzających je procedurach planistycznych zaliczono urządzenia wodne i melioracji, drogi wewnętrzne, zieleń parkową, ciągi pieszo-jezdne, ciągi pieszo-rowerowe oraz ścieżki rowerowe. W ocenie organu nadzoru niezgodnym z regulacjami artykułu 15 ust. 2 ustawy jest odstąpienie od określania konkretnej lokalizacji tych obiektów i urządzeń. Takie postępowanie jest niedopuszczalne w sytuacji, gdy lokalizacje takie zostały w planie częściowo przesądzone. W planie miejscowym określa się też obowiązkowo m.in. przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania. Ponadto par. 21 ust. 2 uchwały dopuszcza realizację sieci i obiektów infrastruktury technicznej poza wyznaczonymi terenami przeznaczonymi na cele publiczne (m.in. tereny dróg publicznych), jeśli lokalizacja tych sieci i obiektów w tych miejscach okaże się niemożliwa. W ocenie organu nadzoru powoduje to niezgodność tych regulacji z art. 15 ust. 2 pkt 10 ustawy. Ponadto brak skonkretyzowania w planie miejscowym lokalizacji poszczególnych rodzajów sieci infrastruktury technicznej w odniesieniu do istniejącego i projektowanego układu drogowego oznacza, że na etapie sporządzania planu miejscowego nie weryfikowano poprawności parametrów, tj. projektowanej w planie szerokości poszczególnych pasów drogowych oraz odstąpiono od planistycznego sprawdzenia możliwości rzeczywistej lokalizacji sieci infrastruktury technicznej bez kolizji z innymi elementami projektowanego w planie zainwestowania. Proponowana w uchwale weryfikacja tych rozwiązań dopiero na etapie pozwoleń na budowę oraz dopuszczenie w przyszłości lokalizacji sieci infrastruktury technicznej także w innych miejscach niż wskazane w planie są w świetle przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym niedopuszczalne.

Oprac. Ewelina Stępień